Καλοκαιρινή Ομίχλη Εδάφους-εδάφους :)

Να πάμε μια μικρή εκδρομή… να βγούμε έξω από τα τείχη της Μορεάλης. Είναι γιορτή του Ιωάννη του Βαπτιστή στη πόλη … 

Πάμε στο χωριό… 

Πάμε στο καταφύγιο της Μαίρης τα Σαββατοκύριακα… η Μαίρη αφουγκράζεται πάντα τα παιδιά της. Από τους γιους, τον εγγονό, την νεογέννητη εγγονή, μέχρι….την πεντάχρονη κόρη της που ζει σίγουρα….! πάνω από τριάντα χρόνια, ατροφική σε καροτσάκι. Τρέφεται με σωληνάκι από το στομάχι… Η Μαίρη έχει πάντα το ραδιόφωνο ανοιχτό, μα και την αγκαλιά της… Η Μαίρη είναι φίλη μου… με επέλεξε για φίλη της …. 

Κάπως έτσι το Σάββατο το μεσημέρι άνοιξε  η πόρτα του γκαράζ… για δυο ώρες δρόμο … 

19478401_364329587316858_1752060553_o.jpg

 

πάμε στο χωριό …ένα χωρίο σε ένα μέρος που όλο λίμνες έχει και χτίζουν σπίτια γύρω τους…. πάντα με το επιθεωρητή να σε ελέγχει σε κάθε σου βήμα ψάχνοντας αφορμές για πρόστιμο. 

19496417_364352163981267_2130487883_o.jpg

Ο ουρανός κάνει τα δικά του ταξίδια στα καιρικά φαινόμενα, η φύση καταπράσινη φαίνεται να χαίρεται αυτό το παιχνίδι των μικρών κατοίκων του ουρανού. 

19457933_364354770647673_1345015580_o.jpg

Μια τεράστια πόλη από παχιά σαντιγί χτισμένη… 

19457845_364355050647645_500426687_o.jpg

Το παλιό μου παλτό οδηγός που γίνεται μικρό παιδί όταν στην άσφαλτο συναντά τρύπες ήλιου. 

19451933_364357247314092_852551495_o.jpg

 

Η άσφαλτος όλο και μικραίνει, και ξαφνικά μετά από βροχή γνωρίζουμε την ομίχλη εδάφους εδάφους !!!

20170624_174338.jpg

Χαρτογραφημένο μονοπάτι μέσα στο δάσος … 

Το σπιτάκι της Μαίρης είναι ένα φυτεμένο όμορφο δέντρο που ατενίζει και χαίρεται την λίμνη…

 DSC_0519.jpg

Οι λίμνες είναι οι μεγάλοι μαγικοί κρυστάλλινοι καθρέφτες της γης. 

DSC_0559.jpg

Μόνο στους λιμνοκαθρέπτες μπορεί ο Ουρανός να ενωθεί με την Γη σε έναν ατέλειωτο οργασμό ομορφιάς και ζωής.  

DSC_0571.jpg

καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂

 

Advertisements

Το κάτι παραπάνω της επανάληψης :)

Μετάβαση στο περιεχόμενοΜετάβαση σε γραμμή εργαλείων
Βοήθεια Επιλογές προβολής
Επεξεργασία άρθρου Νέο άρθρο
There’s an easier way to edit posts on WordPress.com. Switch to the improved editor.
Δώστε τον τίτλο εδώ
Το κάτι παραπάνω της επανάληψης 🙂
Μόνιμος σύνδεσμος: https://maniaskalinyxta.wordpress.com/2015/10/13/to-kati-parapanw-ths-epanalhpshs/ ‎Αλλαγή Αντιγραφή σύντομου συνδέσμου
Προσθήκη πολυμέσων Προσθήκη ψηφοφορίαςΠροσθήκη ψηφοφορίας Προσθήκη φόρμας επικοινωνίας Πρόσθεσε ΠεριοχήΟπτικόςΚείμενο

Το φθινόπωρο έχει την δύναμη να μαγεύει τη Μορεάλη μου. Όλες οι εποχές έχουν ένα πλούτο που αποθέτουν στα πόδια της. Όμως, τόσο το φθινόπωρο όσο και ο χειμώνας έχουν το κάτι παραπάνω. Φορέματα ραμμένα με περίσσια τέχνη και μεράκι από τη Φύση.

Δευτέρα, Ημέρα των Ευχαριστιών στον Καναδά. Μια Δευτέρα φωτεινή και ζεστή που, προστάζει για κόκκινα γυαλιά και εκδρομή. Εκδρομή ακόμη και μέσα στην πόλη, πήγαμε για φρεπεδιά με φίλους… και μέτα στο βουνό της πόλης και στην τεχνητή «λίμνη του κάστορα».

Υπάρχουν επαναλήψεις που με ενοχλούν, αλλές αδιάφορες, αλλές μονότονες όπως το να φωτογραφίζεις τοπία μέσα από τον καθρέφτη του αυτοκινήτου και τέλος η δική μου φωτογραφία καθρέφτη που επαναλαμβάνει

1. Τοπίο μέσα από τον καθρέφτη μου

2. φθινόπωρο στο βουνό

3. τι λες τώρα… όλη η πόλη είχε την ίδια ιδέα πριν και μετά από μας…

dsc_0509.jpg

Φτάσαμε στο προορισμό μας και με μια ματιά στα πάρκινγκ καταλάβαμε πως … αν δεν φεύγαμε χωρίς να το προσπαθήσουμε … δεν θα προλαβαίναμε να μαγειρέψουμε…

κλικ από δω κλικ από εκεί…στους τουρίστες

dsc_0513.jpg

κλικ στο καταπληκτικό ζευγάρι, χαρακτηριστικό της κουλτούρας της Μορεάλης μου

dsc_0515.jpg

ο Δρόμος μετά τη λίμνη…άδειος ….

dsc_0517.jpg

κλικ σε μια μικρή αγορά

dsc_0521.jpg

κλικ έξω από το σπίτι μας

dsc_0526.jpg

Αρχίσαμε το μαγείρεμα, παρέα στο σκαιπ φίλοι από το Λονδίνο, και ….

Παπουτσάκια … με συνταγή από το αμύθητης αξίας βιβλίο Χρύσα Παραδείση του 1965

κλικ

20151012_175136.jpg

το κάτι παραπάνω της επανάληψης.

καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂

Ξόρκι. «Συνέβη στη Λίμνη» :)

Ήθελα να γράψω και αλλά για τον ακρωτήρι του μπακαλιάρου Με πρόλαβαν άλλα… Έτσι γρήγορα φτάνω στο …. στο ….επιστρέφοντας

Επιστρέφοντας από τις διακοπές σταματήσαμε στον Σπουξη με τον Κρινάκι του και στον Σκούξη. Με ένα σκάφος βρεθήκαμε  σε μια μεγάλη λίμνη…. Το πρώτο μπάνιο μέσα σε λίμνη, καθαρά νερά και….ρίξαμε άγκυρα ανάμεσα σε ένα νησί 

DSC_0358.jpg

Γύρω στα 8 μέτρα Καθαρό νερό… βούτηξαν οι ξαδελφοι  Φώναζαν τα σκασμένα να πέσω… είδα τη σκαλίτσα στο σκάφος, δεν υπήρχε περίπτωση να την ανέβω… είδα την εξέδρα περίπου 300 μέτρα μακρυά από το σκάφος …μια χαρά μπορούσα να κολυμπήσω μέχρι εκεί …. έβγαλα το κολάν  και την μπλουζα  έμεινα με το σουτιεν και το βρακί που δεν ήταν δαντελένια ευτυχώς… και βούτηξα…Μιλούσαμε συναντούσαμε τα χρόνια τότε που θυμάσαι που … , ο ουρανός γκρίζος, υγρασία, ζέστη, το νερό δροσερό, έπιασε βροχή … οι τρείς μας παίζαμε όπως τότε παιδιά…

stigmi.jpg 

 

Κολύμπησα μέχρι την εξέδρα… μόνη στη λίμνη … με βροχή … Η βροχή ήταν τόσο δυνατή…μόνο βροχή έβλεπα…ένιωθω… Μόνο βρόχινο νερό

 

Δεν φυσούσε… καταπληκτική εμπειρία! Σε λίγη ώρα  στεκόμουν στη μέση της εξέδρας….. με το μαύρο βρακί και το πουά σουτιεν… η βροχή με μαστίγωνε με την έντασή της..ένιωθα τόσο όμορφη … μέρος της λίμνης, της φύσης..του απολύτως βρεγμένου που δεν φοβάται την βροχή… Που δεν φοβάται τίποτε… άρχισα να κρυώνω..να τρέμω. Στο σκάφος προσπαθούσαν να μαζέψουν την άγκυρα. 

Το παλιο παλτό με τύλιξε με μια πετσέτα. Δοκίμασε και αυτό την χαρά του νερού της λίμνης. Η λίμνη καθρεφτίζονταν ερωτευμένη στα μάτια του. 

Επιστροφή και ο ήλιος προσπαθούσε να νανουρίσει την λίμνη με  τα χάδια του .

IMG_20150730_194814.jpg 

 

Οι Καναδικές αγριόχηνες την λίκνιζαν απαλά με τα ποδαράκια τους .. 

IMG_20150730_195547.jpg 

 

σσσσσ πρέπει να φτάσουμε στην μαρίνα, η μηχανή ενοχλεί… 

Επιστροφή στο Μόντρεαλ 

ξαφνικά γεννήθηκε η ανάγκη να φτιάξω ξόρκι 

Θύμωσε το ξωτικό για την εισβολή στη λίμνη

 

το ξόρκι 

 

Ενα ξωτικό γράπωσε το όγδοο κλωνάρι

κρότος πόνος σε κάθε στιγμή

Παίρνω φύκια από την θάλασσα

με νυχτικό σφιχτά τα δένω στην ελπίδα

το κλωνάρι να θρέψει 

στην λίμνη συνέβη, δεν θέλω να είναι  αλλιώς,

στην λίμνη το ξωτικό να ανήκει 

fikia atlantikou sto podi mou.jpg 

 

 

Με ένα πάνινο παπουτσάκι :)

Μου φαίνεται πως φέτος δεν προλάβαμε φωτογραφικά το φθινόπωρο στη Μορεάλη.

Μην κλέψεις από άλλες χρονιές φέτος δες τι κάναμε ωωω καλά …

Κυριακή αποφασίσαμε να πάμε για σαφάρι με το παλιό μου παλτό…

Εκανε λίγο κρύο, ο ζεστός καφές δεν με βοήθησε και πολύ …άλλα ήταν πανέμορφα να τον απολαμβάνω βλεποντας τα σκιουράκια του παρκου να τρέχουν εδω και εκεί  να προλαβουν να μαζέψουν καρπούς…

 

Που πας φυλλαράκι με τέτοιο καιρό?

dsc_0100.jpg

….να κρυφτούμε μέσα στα φύλλα των δέντρων για να νιώσουμε τον ήλιο να μας πυρώνει

 

dsc_0028.jpg

να χαθούμε στο μυστικό της σκιάς των χρωμάτων

 

dsc_0075.jpg

Να επισκευάσουμε τα ανθρώπινα μήπως και έρθουν σε αρμονία με τα φυσικά …ωχ ένας γλάρος άσχετος

 

dsc_0044.jpg

να πάμε πιο πέρα από ανθρώπους κτίσματα φύλλα στο απλό γυμνό  σιωπηλό σκελετό που αγγίζει τον ουρανό

 

dsc_0103.jpg

να μην καταλαβαίνουμε γιατί η μαμά ψάχνει το παπουτσάκι στο σπίτι …

μήπως δεν προσπαθούσαμε να της το πούμε με το δυνατό μας κλάμα εκείνη τη μέρα στο πάρκο?

Δεν τρομάξαμε από τη ξαφνική μπόρα Το παπουτσάκι μας έφυγε

όταν μας άρπαξε απότομα ενώ παίζαμε…για να μας φυγαδεύσει από την ξαφνική μπορα

dsc_0034.jpg

 

πάμε με ένα πάνινο χαμένο παιδικό παπουτσάκι να χορέψουμε

το  χορό του φθινοπώρου της Μορεάλης μου

Καληνύχτα 🙂

 

Ενα Χάμπουργκερ Ταξιδεύει στη Λίμνη :)

Μια εβδομάδα πριν ξεκινήσω το σχολείο τα Σάββατα. Οι καρδιές φτερουγίζουν και το μυαλό (?) αρνείται να κάνει μαθηματικούς υπολογισμούς Ο καιρός συνήγορος ! Πρώτη και καλύτερη η αφορμή χτυπά το πόδι σα καλομαθημένο παιδί  φωνάζει εκδρομή.

Ενας ξάδελφος έρχεται από την Φλώριδα στην Νέα Υόρκη, να μοιραστούμε την απόσταση …  τρείς ώρες διαδρομή ο καθένας …

Κοντά στην αφορμή να και η περιέργεια …Lake George, δεν έχουμε ξαναπάει,  οι πληροφορίες γαργαλούν, χάρτες και ….

Κυριακή πρωί …

δρόμο παίρνουμε

dsc_0845.jpg

δρόμο αφήνουμε

dsc_0847.jpg

Σύνορα, σφραγίδα ήθελα να ήξερα τόσες φωτογραφίες μου και τόσες φορές τα δακτυλικά μου αποτυπώματα …για πόσο μαλάκα με περνούν .. η μαλακία τους έχει κάψει τον εγκέφαλο … Maria… με το ελληνικό Διαβατήριο … Η γκρίνια μου  έχει μειωθεί στο μισό … αλλά η αντίστασή μου στον εξεφτελισμό  δεν έχει μειωθεί …συνεχίζω να  νιώθω την διαδικασία ως  βιασμό …

Άλλη μια λίμνη….λοιπόν

dsc_0849.jpg

Όμορφο λιμνολίμανο, και το ποταμόπλοιο με την κόκκινη γλώσσα τα φουγάρα και τον καπνό με γοητεύει ..

dsc_0854.jpg

.o να φέρω και ένα λαλα που μου θυμίζει ποταμόπλοια

[embedyt]https://www.youtube.com/watch?v=llgj7PwRb5E[/embedyt]

dsc_0900.jpg

Παρκάρουμε και παίζω με την φύση … όμορφοι καρποί …

dsc_0862.jpg

δοκιμάζω εναν κόκκινο μπλιαχ πίκρα

 

dsc_0863.jpg

τι λέγαμε α ναι η λίμνη … πάμε …

dsc_0878.jpg

Ανάμεσα σε βουνά μια Λίμνη και κόσμος … τους κοιτάζω και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ακόμη δεν έχω κάνει μπάνιο σε ποτάμι … Τα ξωτικά της λίμνης με γοήτευαν πάντα ..αχμμ

Βόλτα, οι λίμνες σε νανουρίζουν … μα το στομάχι γουργουρίζει …

πάμε εκεί εκεί απέναντι  να πιούμε μια μπύρα …

dsc_0909.jpg

εδώ ναι εδώ η  άλλη πλευρά …

dsc_0931.jpg

μπύρα και χάμπουργκερ

hambourger.jpg

επιστροφή και κοιτάζω τις φωτογραφίες που θα φέρω στο εξοχικό ….

dsc_0898.jpg

σκάνδαλο…

dsc_0928.jpg

πάλι τις ομορφότερες αιχμαλώτισες

dsc_0916.jpg

Καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂