Φοιτώ την Ευτυχία :)

Τα πάντρεψα με την πρώτη δημοτικού. Κάποια σποράκια τα είχα δεύτερη χρονιά. Δυνατό άουτσ !! Ο Δημήτρης, η Σοφία, ο Μιχάλης, η Μέλη, η Αναστασία, και μετά αυτά που γνώρισα φέτος, η Ιωάννα, ο Στέφανος, η Στέλλα, η Πέτρουλα και ο Θανάσης. Αποφοίτησαν φέτος από το νηπειαγωγίο.

 

Και μετά ήταν και τα προ νήπια ο Νικήτας, η Αελλα, η Αριάννα, ο Μιχαήλ, η Στεφανία, η Ιφιγένεια, η Εμμανουέλα, ο Νίκος ..18 σποράκια καλογυαλισμένα….

Άλλη μια υπερπαραγωγή που θα ζήλευε και ο Σπιλμπεργκ.  Ενα μικρό θεατρικό. Ζωγράφοι τα αγόρια με παλέτα, πινέλα και μουστάκι αλά Νταλί .

20170520_123650 - Copy.jpg 

 

Χρώματα τα κορίτσια με σπλατσ αλλά και ματάκια όχι ψεύτικα…

 

20170520_123650 - Copy (3).jpg

και μια παλέτα φυσικά …και αυτή ολοζώντανη 

 

 20170520_123650 - Copy (2).jpg

 

 και οοοολα μαζί, μαζί ενωμένα τραγούδησαν, καραβάκια που σάλπαραν από το λιμάνι της αποφοίτησης. Ασπρα καράβια τα όνειρα μας, με κάθε καραβάκι να περιμένει την τελική εντολή (V) υπογραφή των παιδιών στο πανί των καραβιών. 

20170515_114156.jpg 

 

 

Τόσο άγχος όλη την εβδομάδα. Φούσκωνε φούσκωνε η καρδιά μου. Το βράδυ της Παρασκευής, το πήρα και φέτος απόφαση. Η τελετή λήξης με αυτό το θεατρικό δεν θα πετύχει. 

Ξύπνησα, έκανα μπάνιο, έφτιαξα τα μαλλιά μου, κοίταξα στον καθρέφτη καθώς βαφόμουν…Ντύθηκα, φορτώθηκα τα σύνεργα τα μίνεργα τα τζιτζιμιζτιχοζτιρα …κάφε, είχα πιει, παυσίπονο είχα πάρει … το παλιό μου παλτό φύλακας άγγελος …και μπήκα στην τάξη… 

Μέσα στην τάξη, έ ναι λοιπόν, για μια φορά ακόμη το σιγούρεψα. Η καταστροφή ήταν σίγουρη! Τόσο σίγουρη που με το που βγήκαμε από την τάξη για να πάμε στην αίθουσα … εκεί στο διάδρομο, όλα άλλαξαν!!!! Υπάκουα, συγκεντρωμένα, ακολουθούσαν κάθε μου κίνηση. Τα μουστάκια ποτέ δεν μουτζουρώθηκαν και τα ματάκια από τα χαρτονάκια σταμάτησαν να ξεκολλούν. Το μικρό θαύμα της επιτυχίας!!! Τόσο λαμπερά τα μικρά μου πως να αντέξει η αποτυχία, εξαφανίστηκε υποταγμένη στην ευτυχία και χαρά που σκορπούν αβίαστα τα παιδιά.  

Μικρή γιορτή αλλά κόμβος…και τα σποράκια μου έβαλαν τα δυνατά τους, να τα θυμηθούν όλα, και όταν λίγο κολλούσαν ήμουν εκεί να ξεκολλούν…  

και να πω… πως και το άλλο Σάββατο έχουμε σχολείο …όμως θα έχουμε τη δική μας μόνο δική μας γιορτη μέσα στην τάξη, στο προαύλιο στους διαδρόμους,  γιατί έτσι μας αρέσει…. αααα ναι και θα δώσουμε και βαθμούς στους γονείς.  

 

Ασπρα καράβια τα όνειρα μας… !!!!

 

 

 

Advertisements

Ενας νεαρός μου κλείνει το μάτι!

Η αλήθεια είναι πως θέλω να γράψω πολλά όμορφα που έζησα στην Ελλάδα του σήμερα ! Ξανθιά που  ακόμη αντέχει να βλέπει, να ζει, να χαμογελά στα όμορφα.

Πάμε όμως σε κάτι ζόρικο … έζησα στην Ελλάδα με πάθος κάθε στιγμή!  …

Πάμε πάλι …

Άκουγα  «έφυγες, την κατάλληλη στιγμή», «να μπορούσα και εγώ..», «πόσο καλά έκανες που έφυγες» και άλλα φαιδρά! Ναι φαιδρά γιατί   κάτι ξεπουλιέται. Έμεινα ξανθιά με πείσμα και υπομονή  Στα λόγια τους η  ζωή  σε μια μηχανή του κιμάδοχρήματος.Την έκαναν νανιάκουλο. Κιμαδοζωή τυλιγμένη σε κάλπικα χαρτονομίσματα Στο σφυρί με ταμπέλα «αχ να μπορούσα να φύγω… δεν έχει φως το τουνελ εδώ.. » Έσβησες το φως μέσα σου μεγάλε γι αυτό και δεν βλέπεις, και ξεπουλάς όσο όσο την ζωή που έχεις. Νόμιζες πως το χρήμα, ή η σταθερή εργασία την κάνει όμορφη. Τώρα δεν έχεις να πληρώσεις, δεν έχεις ούτε τα προς το ζην και  βρίζεις. Την αποκαλείς «πουτάνα ζωή»! Η ζωή είναι ένα παιδί και εσύ το μαλώνεις γιατί δεν βλέπεις το φως του στο τουνέλ.  Φυσικό αφού δεν έχεις το χαρτονόμισμα να το κάψεις, πάει η φωτιά μέσα σου έσβησε!

Ξεπούλημα ποιανού και σε ποιον?  Απεργίες, απολύσεις,  ανεργίες, δόσεις, οικονομικά και πολιτικά μοντέλα που καταρρέουν, δάνεια, επιταγές, παγκοσμιοποίηση…δεξιά, κέντρο, αριστερά .. Όλα ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ . Αλλοι λένε την χώρα, άλλοι λένε τις αξίες  και εγώ η ξανθιά με την απορία Ποιος ρε παιδιά ξεπουλά σε ποιον…????

Ας βάλω ένα άσχετο βιντεάκι που πολύ κέφι το έκανα όταν ήμουν στην Ελλάδα …Αγαπούλα!!!!… Πούλα!!!!

[embedyt]http://www.youtube.com/watch?v=IA0bTf5bpQs[/embedyt]

Ξανθιά θεά στα μαύρα ντυμένη περπατώ στη Ζαΐμη. Μια αγωνία για κάτι αποτελέσματα την έχω. Μελωδίες γεμίζουν τον μυαλό (?) από το ραδιοφωνάκι του κινητού. Τελείωσα τις δουλειές για σήμερα. «Είμαι κοντά να έρθω?» «Έλα » «Ωραίο να λες είμαι κοντά,  για να εισπράξεις μια ακόμη αγκαλιά τώρα που έχεις και την αγωνία» σκέφτομαι η θεά καθώς στρίβω στην Στουρνάρη!

Έξω από το πολυτεχνείο, στη Στουρνάρη ανάμεσα σε νέα παιδιά βρίσκομαι. Θα έπρεπε να νιώθω όμορφα μέσα σε αυτό το δροσερό μπουκέτο από λουλούδια. Πόνος μου τρυπά τα σωθικά. Μια κοπέλα σαν τα κρύα τα νερά- μέρα μεσημέρι- βγάζει από το χέρι της μια ένεση και την τρυπά στο χώμα, ένας νεαρός παλικάρι βαρβάτο ετοιμάζεται να τρυπηθεί. Σοκ! Πολιτισμικό σοκ. Παιδιά του πολυτεχνείου σε ρόλο λαθρομεταναστών, σε ρόλο παιδικής πορνείας, σε ρόλο εμπορίου σαρκός … Δουλεία λοιπόν…  Θέλω να κλάψω, κρυφά να ουρλιάξω, να πάω δίπλα τους να κάτσω και να ρωτήσω γιατί? Πόσοι νέοι θεε μου! Συνεχίζω το περπάτημα μου για να βρω μια αγκαλιά να χωθώ. Να τη η απάντηση χαμένη στο πλήθος των ΕΛΛΗΝΩΝ που τρέχουν να προλάβουν μια επιταγή να μην σκάσει, ένα δάνειο να μην χτυπήσει, μια απόλυση να μην γίνει, ένα χαράτσι να μην πληρωθεί. Να σπάσω τις βιτρίνες μου έρχεται, να βάλω φωτιές στους κάδους απορριμάτων Να σπάσω με βαριοπούλα τα πεζοδρόμια και να κλείσω τους δρόμους μήπως και ο κόσμος γύρω μου επιτέλους αρχίσει να βλέπει αυτό που συμβαίνει μέρα μεσημέρι σε μια κοπέλα σαν τα κρύα τα νερά!!!

Χάθηκα… Λίγα κουλουράκια. Χάθηκα….  Μια αγκαλιά.. πως να εξηγήσω τις διαφορές αγωνίες μου,.. μπερδεμένη μιλάω για χίλια άλλα….

Βγάλε τη βέρα, τα δακτυλίδια, μπορεί και τα δάκτυλα να σου κόψουν για λίγα λεφτά! Βγάζω τα χρυσά μα από μέσα μου δεν φοβάμαι. Να φοβηθώ τους νέους? Εσένα φοβάμαι. Εσένα που ξεπουλάς με τις  μαλακίες , φοβίες,  απογοητεύσεις σου. Εσένα φοβάμαι γιατί σε βλέπουν οι νέοι, να μην βλέπεις φως και στρέφονται προς κόσμους εικονικούς για να μην σε ακούν, να μην σε διαβάζουν πια. Τρυπιούνται για να ξεφύγουν από την πλύση εγκεφάλου που τους κάνεις.

Αν ξεπουλάς κάτι με αυτό το «δεν βλέπω φως στο τούνελ»  είναι τα παιδιά. Τα αγοράζουν όσο όσο οι έμποροι των ναρκωτικών!!!

Αυτό είδα η ξανθιά θέα Ούτε κρίση, ούτε πείνα. Εμπόρους ναρκωτικών να θησαυρίζουν είδα… Αυτός είναι ο εχθρός. Σε αγοράζει και δεν το καταλαβαίνεις..που κοιτάς? α ναι…  προκαθορίζεις πως το μέλλον των παιδιών σου είναι ανύπαρκτο σε αυτή τη χώρα Τα τυλίγεις σε αυτή την άποψη και τα πουλάς όσο όσο στους εμπόρους ναρκωτικών τα παιδιά σου.

Την επόμενη μέρα  μιλάω από το κινητό μου μέσα στο λεωφορείο .. «δεν είμαι καλά … ίσως κάνω χρήση του τσιγάρου που μου έδωσες (ένα μαλμπορο γιατί μου είχαν τελειώσει τα γουινστοουν ) Κλείνω το τηλέφωνο και ένας νεαρός  μου κλείνει το μάτι.. Μπα σε καλό μου σουξε που έχω λέω από μέσα μου χαχα… Λίγο αργότερα ο ίδιος νεαρός μαζί με έναν άλλον με πλησιάζουν την ώρα που περιμένω το τρένο.. «σε άκουσα για το τσιγάρο.. έχω καλό και φτηνό πράγμα .. σε καλή τιμή και πρώτο πράμα… » Ευχαριστώ δεν θέλω» του λέω μηχανικά …γίνεται επίμονος.. «πολύ καλή ποιότητα και σε καλή τιμή..γιατί να ξεμείνεις.. είναι ευκαιρία, δύο σακουλάκια… » ΔΕΝ ΘΕΛΩ τον διακόπτω… και φύγε γιατί με παρακολουθούν!!! (???)

Αυτά είδα εγώ η ξανθιά θεά μόνιμή κάτοικος πια Καναδά .. και ότι κατάλαβες… κατάλαβες …

Την πρώτη φορά που πήγα να περάσω τον έλεγχο διαβατηρίων στον Καναδά με ρώτησαν «ποιος ο σκοπός του ταξιδιού σας στον Καναδά?» Αυτή τη φορά με ρώτησαν «ποιος ο λόγος του ταξιδιού σας στην Ελλάδα?» και λίγο έλειψε να απαντήσω … για να δω ποιος ξεπουλά τι και σε ποιους…

Καληνύχτα Μορεάλη μου!

Ξόρκι για τον χμμ..Α:)ι:)σ:)τ:)ά:)ι:)ν:)!

Η θεά ανακατεύει ξόρκι γιατί θέλει καφέ και … αστακουδάκι

χμμ αντε στο .. ΚΑΒΟΥΡΙ χαχαχα

[embedyt]http://www.youtube.com/watch?v=cnFx_p27rAQ&feature=related[/embedyt]

Ελα έλα μουσικό ξόρκι

Να ταν η μαγεία πραγματικότητα…

Την πραγματικότητα μαγεία κάνω

διαβασμένο ξόρκι στο συν πλην της στατιστικής 

χώνω το ξόρκι στον αστάθμητο παράγοντα, τον εξαφανίζω

Ολα είναι στο μυαλό, το σύμπαν υπερσυνωμοτεί

με μια ανάσα σου ρουφάω τον… πανικό

χμμ Αϊνστάιν, κρεμώ το ξόρκι στο αστέρι

βράδυ εδώ πρωί εκεί

το αστέρι εκεί

πίσω απο τις πράξεις μας είμαστε εμείς

έτσι έτσι η πραγματικότητα είναι μαγεία

Ολα θα πάνε καλά 🙂

και και στην ανάγκη απειλησέ τον χαχαχαχα

καλημέρα 🙂 καλή επιτυχία σε ένα πανεπιστήμιο μέσα από την καρδιά μου 🙂

Σε μια σκακιέρα σε χάνω και σε βρίσκω … :)

Την περιοχή γύρω από το πανεπιστήμιο UQAM την είχα επισκεφτεί και πριν από λίγο καιρό.. Βιαστική τότε την προσπέρασα με γρήγορες ματιές… Σκάλωσε η ματιά μου στους φοιτητές με τα ποδήλατά τους, στα πολλλαααα φεστιβάλ…

Στη στάση του μετρό είχαμε φωτογραφίσει αυτό….

IMG00216-20090903-2155(2).jpg

Ηλιόλουστη, κρύα μέρα σήμερα και το απόγευμα βρεθήκαμε στην ίδια περιοχή. Μια πλατεία , παγκάκια , φοιτητές στο γκαζόν να διαβάζουν, μουσική από τα μεγάφωνα και….μεγάλες σκακιέρες που τις χρησιμοποιούσαν… Έχω δει στην Ελλάδα μεγάλη σκακιέρα… Δεν θυμάμαι που … και δεν τη χρησιμοποιούσαν … και οι πέντε ήταν πιασμένες σήμερα στη Μορεάλη… και μάλιστα στη μια από ότι άκουσα έπαιζαν Καθηγητές 🙂 🙂 🙂

IMG00260-20090925-1725.jpg

IMG00257-20090925-1723.jpg

Δεν ξέρω η ξανθιά πως ζουν οι φοιτητές στην Ελλάδα…

χμμμ νομίζω ότι στον νέο μου τόπο είναι όλα σα να τα ξαναβρίσκω από την αρχή…

σαν όλα τα βλέπω για πρώτη φορά 🙂

ΩΣΜΩΣΗ.. :)

GLAYKI

«Κατά καιρούς έχουν διατυπωθεί πολλές απόψεις για τις Πανελλήνιες εξετάσεις …;.

Δε θα διαφωνήσω …;πως είναι ψυχοφθόρες,πως δεν μπορεί μια άτυχη στιγμή να καθορίσει το μέλλον ενός παιδιού,πως ναι χρειάζονται φροντιστήρια και τα παιδιά που είναι άπορα δυσκολεύονται και στρέφονται συχνά  σε τεχνικά επαγγέλματα!

Πως το σύστημα επίσης βρωμάει και δεν προσφέρει μια καθολική γνώση..ανθρωπιστική …;με εκφάνσεις που δημιουργούν έναν ισορροπημένο άνθρωπο,συνειδητοποιημένο και υπεύθυνο πολίτη,δεν πλάθει …;υγιείς χαρακτήρες …;.που θα σέβονται τη ζωή και ό,τι αυτή περικλείει …;

Ελπίζω όμως να μου επιτρέπεται να εκφράσω μια μικρή ένσταση …;

Χρόνια πίσω …;ενθυμούμενη την εφηβική μου ηλικία …;και μπαίνοντας στη μηχανή του χρόνου …;θα βλέπατε ένα παιδί …;πιο παιδί από ότι είμαι τώρα εννοείται..αλλά..με αγωνίες και φιλοδοξίες …;

Εξάλλου οι συνθήκες πια δεν επέτρεπαν άλλη λύση..δεν υπήρχε άλλη διέξοδος μονόδρομος οι Πανελλήνιες …;

Αφήστε που ήθελα να σπουδάσω …;

όχι για να λέω ότι σπούδασα..αποτελούσε στο μυαλό μου όλο αυτό ένα σκαλοπάτι για μια καλύτερη ζωή!

Η γιαγιά λέει στον αδερφό μου πως το παιδί..εγώ δηλαδή θα χρειαστεί φροντιστήριο …;τι θα κάνουμε..

Έψαξε ο αδερφός μου..οι τιμές ήταν απαγορευμένες …;

Δεν πειράζει,επέμενε η γιαγιά εγώ θα βρω λεφτά …;

Και την πιάνω και της λέω:άκου να δεις δεν έχω σκοπό στα 65 σου..να σε βγάλω στο κλαρί για τις εξετάσεις..θα τα καταφέρω!Ανευ..αλλά θα τα καταφέρω!

Η καρδιά μου το ήξερε βέβαια!

7395309-lg

‘Έτσι πήρα ημερολόγιο …;κατέβασα την ύλη …;τι πρέπει να διαβάζω κάθε μέρα …;

Για την έκθεση αγόρασα την Πρακτική Φιλοσοφίατου Παπανούτσου,δοκίμια του Ξυροτύρη..και ρουφούσα κάθε Κυριακή τις εφημερίδες  αλλά και τους προβληματισμους του Καργάκου!

Σημείωνα λεξιλόγιο..εκφράσεις που μου άρεσαν ,όπως αγοραστική φρενίτιδα,φαύλος κύκλος,αμοραλισμός,χάθηκα μέσα στη μαγεία που μπορεί να σου προσδώσει μία λέξη!

Στο σχολείο είχα μια ιστορικού που έτρεχε …;την ύλη …;Θεωρούσε πως όλοι έχουμε ιδιαίτερο …;

Με την πρώτη αφορμή την πιάνω και της λέω το εξής:Συγνώμη..ξέρετε δεν έχω ιδιαίτερο..θα με  πιάνετε συχνά αδιάβαστη αλλά έχω φτιάξει πρόγραμμα μέχρι το Πάσχα την Ιστορία θα την έχω βγάλει νερό!

Η απάντησή της:και περιμένεις να περάσεις χωρίς ιδιαίτερο;Ούτε στα πιο τρελά όνειρά σου!

Πήγα στην τουαλέττα του σχολείου και το κλάμα κορόμηλο..

Επέστρεψα σπίτι …;έχω αυτό το κακό …;.κλείστηκα..δεν μιλούσα σε κανέναν …;

Έσκισα την Ιστορία, αφού πρώτα την πέταξα στον τοίχο …;

Την επόμενη μέρα …;αγόρασα άλλο βιβλίο …;

Έβαλα πάλι κάτω τις ημερομηνίες …;

-θα σου δείξω εγώ …;είπα από μέσα μου …;.Θα σε νικήσω …;δε θα με νικήσεις εσύ[απευθυνόμενη στην Ιστορία]

Καθ’όλη τη χρονιά …;η ιστορικού με ειρωνευόταν..με σήκωνε κάθε μέρα και με έπιανε αδιάβαστη …;.με ντρόπιαζε μπροστά στα παιδιά..που ήταν με το μέρος μου,ηλίθια την ανέβαζαν..ηλίθια την κατέβαζαν …;

Και επέστρεψα..από τις διακοπές του Πάσχα …;

Είχαμε επαναληπτικό Ιστορία …;

Μπαίνει μέσα κλασικά με το καλημέρα σας …;με ρωτά..

Της απαντώ …;

Με ξαναρωτά κάτι ,από άλλο κεφάλαιο …;

Της απαντώ..

Ρωτά δυο άλλους …;

Επιστρέφει σε μένα..

Και την πιάνει μανία! με ρώτησε πάνω από 30 ερωτήσεις …;

και τις απάντησα..όλες …;.

Η διπλανή μου από τη χαρά της έκλαιγε …;

η τάξη χειροκρότησε..μια μαθήτρια που ποτέ δεν είχε πει Ιστορία …;

Και η καθηγήτρια …;μου ζήτησε προσωπικά …;συγνώμη …;.

Που θέλω να καταλήξω …;

Ανήμουν γονιός …;ναι θα έβαζα το παιδί μου να δώσει Πανελλήνιες …;

Δε θα με ενδιέφερε το αποτέλεσμα..

Πιστεύω βαθύτατα πως οι Πανελλήνιες εντάσσουν το παιδί …;σε αυτό που λέγεται ΔΥΣΚΟΛΙΑ …;

Και η δυσκολία σε ατσαλώνει …;

σε βοηθά να μάθεις να προγραμματίζεις τη ζωή σου..

να βάζεις στόχους …;

να πολεμάς..να μάχεσαι …;να υπερπηδάς..όχι μόνο εμπόδια..αλλά τον εαυτό σου …;.

Αν είχα παιδί …;θα έλεγα λοιπόν..είμαι μαζί σου …;.

αυτό που με ενδιαφέρει είναι να παλέψεις..

Με ενδιαφέρει το ταξίδι και όχι η Ιθάκη …;

Οι άνθρωποι δεν χάνονται …;κανείς …;αρκεί να μη θέλει να χαθεί …;.

Θα έλεγα …;μωρό μου,καρδιά μου ,ψυχή μου..προσπάθησε …;εγώ εδώ..

Και θα ήθελα να ατσαλωθεί..γαιτί η Ζωή δεν απαιτεί μια μάνα και έναν πατέρα αιωνίως να καλύπτουν καταστάσεις …;και να δημιουργούν όντα..που δεν έχουν στόχους..αλλά..είναι έρμαια της μοίρας..

Τα παιδιά …;

λοιπόν Κύριε Μπαμπινιώτη καίνε τα βιβλία σύμφωνα με το θέμα που βάλατε …;..επειδή κάποιοι δεν έχουν κατανοήσει …;πως το επάγγελμά τους είναι λειτούργημα και όχι επάγγελμα …;

Τα καίνε …;γιατί δεν έχουν μάθει ποτέ από την οικογένεια τους …;να σέβονται..να προσπαθούν..να τιμούν την αξία της γνώσης …;..

κυρίως δε …;

επειδή δεν έχουν καταλάβει …;πως …;οι εξετάσεις …;δεν είναι αυτοσκοπός …;.

είναι …;.ο διάδρομος …;που οδηγεί έναν άνθρωπο …;στην προσπάθεια …;στη θέληση …;και κυρίως..στην αυτογνωσία..

στα όρια του εαυτού μας …; …;

ΥΣ:Ναι τελικά πέρασα..αφού έπαθα διακόσια καρδιακά μέχρι να δω …;τους βαθμούς …;

έχω διαβάσει μακράν περισσότερο …;αφού τελείωσα το πανεπιστήμιο …;

Θα ήθελα να είχα τη δύναμη …;να ξεριζώσω τις πολιτικές παρατάξεις από τα πανεπιστήμια …;η γνώση δεν κομματικοποιείται!απλά …;κατακτιέται!»

Φυσικά δεν είναι δικά μου

Είναι μια κατάθεση ψυχής !

Αν θέλετε να πειτε κάτι στην ιδιοκτήτρια της

θα την βρήτε εδώ…όταν πηγαίναμε μαζί σχολείο …; « Glaykidarling’s Blog

Επιασα τους γονεις, έπιασα τους καθηγητές, ε τώρα σειρά σας παιδιά….

α και για να μην παρεξηγηθούμε εγώ στο σχολειό ήμουν τεμπέλα,

τσαπατσούλα και διπλωματικά ξερόλας! χμμμ δεν άλλαξα και πολύ!:(

Στο καλό να πάτε σήμερα 🙂