Στο σύμπαν ένας τεράστιος πωπώς;

Η Μαμαπόπη Μαλούμα εξέταζε κάθε βυρώνια μέρα εδώ και 5 χρόνια τους χάρτες πορείας της ζωής των δύο κοριτσιών της. Την πρώτη μέρα που είχε φτάσει τότε στο παράλληλο σύμπαν 382013, ο πατέρας της της παρέδωσε τους δύο αστρικούς χάρτες, μερικούς αριθμούς συντεταγμένων από μαύρες τρύπες επικοινωνίας και τέλος της ψιθύρισε  στο αυτί όλα τα μυστικά των νέων δυνάμεων της. Από τότε κάθε απόγευμα λίγο πριν δύσουν οι τρεις μικροί αισιόδοξοι ήλιοι, της άρεσε να κάθετε στην παραλία του υμήττιου βουνού , να αγναντεύει την καταπράσινη θάλασσα και να αφοσιώνεται στις ζωές των δύο σπλάχνων της, που εξελίσσονταν  ακόμη στο μικρό πλανήτη της Γης.

«Πως θα καταφέρω να συγχρονισTώ στους βηματισμούς της Μανιούσκας στο μονοπάτι της πεταλούδας που έχει μπει;,» αναρωτήθηκε καθώς εξέταζε προσεκτικά το χάρτη της. «Χρειάζομαι μια σύμπτωση». Κοίταξε γρήγορα τις συντεταγμένες της γήινης χρονιάς. Αύγουστος, διακοπές, στους καταρράκτες του Νιαγάρα,… «Νιαγάρας» σκέφτηκε δυνατά, «εκεί που περάσαμε τόσο όμορφα όταν  επισκεφτεί τον Καναδά. Αυτή η διασταύρωση μπορεί άνετα να  δουλέψει ως σύμπτωση σκέψεων.»

Ήταν στις διακοπές μας, στους Καταρράκτες του Νιαγάρα, όταν η δέχθηκα το τηλεφώνημα από την Νεράιδα των Αδένων που με πληροφορούσε πως ο όζος 2,2 εκατοστά έπρεπε να περάσει από βιοψία. Μια βιοψία που αργότερα έδειξε 40% καρκίνος. Το να αφαιρεθεί χειρουργικά ο θυρεοειδής αδένας, είναι μια σχετικά εύκολη επέμβαση. Γνώρισα το χειρουργό γνωστό και ως Τέρας του νυστεριού  και όλα άρχισαν να μπαίνουν σε μια τροχιά. Έμεναν μόνο τα αποτελέσματα μιας εξέτασης που θα έδειχνε την ταχύτητα ανάπτυξης του όζου. Πήγα έδωσα δείγμα και υπέγραψα και ένα χαρτί.(αυτό που δεν είδα τι ακριβώς τελικά εξέταση υπέγραψα με ξεπερνά χαχαχαχα )

Το βλέμμα της Μαμαπόπης έτρεξe στο επόμενο ξέφωτο του μονοπατιού…. «εδώ εδώ εδώ … εδώ είναι το σημείο της δεύτερης σύμπτωσης». Χάθηκε η ματιά της στην πράσινη θάλασσα… «τι λες;» της ψιθύρισε «θα τα καταφέρουμε να χωθούμε σε αυτό το πιλοτικό δωρεάν δίμηνο πρόγραμμα του Καναδά για να κάνει αυτή την νέα γενετική βιοψία εκτός από αυτή που της ζήτησε το τέρας του νυστεριού ; Το βλέπεις από τα ήδη δεδομένα πρέπει να την κάνει… Χωράει άραγε άλλη μια σύμπτωση και συνωμοσία χρόνων και άλλων διαστάσεων του σύμπαντος;»

«Η κόρη σου έχει όλες τις προαπαιτούμενες αύρες», της είπε και στην συνέχεια την έπιασε σε ένα λακριντί άλλο πράμα!!!

Πήγα έδωσα δείγμα και υπέγραψα και ένα χαρτί.(αυτό που δεν είδα τι ακριβώς τελικά εξέταση υπέγραψα με ξεπερνά χαχαχαχα είναι στις προαπαιτούμενες ξανθές ανταύγες  )

Ημέρα των ερωτευμένων και η μικρή ξανθιά θεά  περίμενε στην πολυθρόνα του «Τέρατος του νυστεριού» για να μάθει τα αποτελέσματα της εξέτασης και να καθορίσει  ημερομηνία επέμβασης.   Τώρα που την γλύτωσε το παλιό μου παλτό είμαι έτοιμη για την επέμβαση, συ λογίζονταν ψηλοφοβισμένη η μικρή.

όσο περίμενα ψάρεψα μια καρδούλα

«96,5% δεν είναι καρκίνος. Δεν κάνουμε την επέμβαση» Της είπε το τέρας φανερά χαρούμενο που θα άγγιζε τελικά την πεταλούδα της θεάς. «Επιστρέφεις όμως στην ενδοκρινολόγο για τον πρησμένο παραθυρεοειδή που ίσως χρειαστεί να το βγάλουμε μπουρδου μπουρδου μπουρδου »  Τι είπε λέει? Πως έγινε αυτό? Μπήκα λέει σε πιλοτικό πρόγραμμα κόστους-αποτελεσμάτων εξέτασης κλπ κλπ

Τα δυο ποντικάκια άρχισαν να στήνουν χορό …

τι έγινε ρε παιδιά, πως έτυχε και μπήκα σε αυτό το πρόγραμμα για αυτό τον τύπο βιοψίας; πως που πότε γιατί …

συμπτώσεις, το φάρδος της έδρας … η μαλούμα … η ζωή με το παλιό μου παλτό… η επιστήμη … άμα είναι κάτι να συμβεί όλο το σύμπαν συνωμοτεί….

και αυτό και…

Και έχω και ένα σωρό επισκέψεις να κάνω και ένα σωρό αναρτήσεις να διαβάσω, και ένα σωρό σχόλια να γράψω και και και

καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂

 

Advertisements

Ο τοίχος από καλαμπόκι και τα ποντικάκια.

Τα αποτελέσματα να ήταν ήδη γνωστά σε κάποιους άλλους παράλληλους κόσμους διαφορετικών ταχυτήτων. Στον δικό μας κόσμο όμως. υπήρχε μια χρονοβόρα διαδικασία μέχρι να τα πάρουμε στα χέρια μας.  Οι  ψυχές μας κρυφά  έδιναν μάχη με την αναμονή. Τις ποτίζαμε με ομορφιές για να αντέξουν. Απλά πράγματα, οι γνωστές ασήμαντες πινελιές των εραστών της ζωής.

Βρήκαμε λοιπόν άλλη μια ευκαιρία την Κυριακή για μια τέτοια ομορφιά.  Ηλιόλουστη παγωμένη μέρα που μας καλούσε για μια μεγάλη βόλτα έξω από την Μορεάλη και μακρυά από μια ομάδα αποφασισμένη να ξοδέψει την ημέρα σε καυγάδες, λασπολογίες, σε μια υπερφίαλη έπαρση του εγώ (δεν ξέρω καν αν μπορεί να σταθεί αυτή η φράση). Το ίδιο μοτίβο να διχάσουν για να βασιλέψουν… Για να θυμάμαι τα περιστατικά, σημειώνω το εξής! Ο βαγ-γέλας, δεν έγινε καν δεκτός σε δικαστήριο γιατί έχει ιατρική γνωμάτευση, είναι δικομανής!

Αμάξι, «o τοίχος του καλαμποκιού Cornwall» (έχουμε ξαναπάει ) , καφές, ήλιος, παγωνιά, εσύ και εγώ, μουσική, τοπία και  για καλαθάκι το βλέμμα μας.

 

μπα …. πρέπει να παίρνω τη φωτογραφική μηχανή μαζί …

Να και η ελπίδα, αναζητά ταξίδι μόνη και διακοσμητική

Και μετά και μετά ήρθε η Τρίτη. Κέρδισε πάλι το ποντικάκι σου στο παιχνίδι με την γάτα. Είχαμε προπονητή την επίγνωση των χειρότερων, το ταλέντο της αισιοδοξίας, την δύναμη από το ξόρκι και την παιδικότητα που έχει πάντα το θράσος να παίζει. Παίξαμε στο παιχνίδι των πιθανοτήτων και πέσαμε στα μαλάκα. Θα το παρακολουθούμε, ίσως κάποια στιγμή να το σκαλίσουμε λίγο.

Και τώρα τώρα ήρθε η Πέμπτη 14 Φεβρουαρίου, σειρά για το δικό μου ποντικάκι…

Λαλά …

 

Σημείωση: Πήρα το δώρο της Μαίρης από το παιχνίδι με τις φωτογραφίες. Θέλω να το φέρω εδώ με δόξα και τιμές και μανιουλίστικα λόγια, σε μια εγγραφή κόλαφο.

 

 

Στο πιλοτήριο του Θανάση :)

Πιλοτήριο 14 Ιανουαρίου

Μετά από ένα πλούσιο Σαββατοκύριακο έφτασε στην ώρα της μια όμορφη ηλιόλουστη ήρεμη και καθημερινή ημέρα. Διαλέγω τραγούδια, συλλέγω τις εμπειρίες του Σαββατοκύριακου και φύγαμε. Πιο απλό δεν γίνεται 

Πιλοτήριο 15 Ιανουαρίου

Δεν έχω καταλάβει γιατί όοολες οι δουλειές που έχω βιάζονται να τελειώσουν την Τρίτη. Αφού η Τρίτη δεν είναι η μέρα μου. Πιστεύω πως όλο το σύμπαν εργάζεται σκληρά να με κάνει να μην αγαπώ καθόλου αυτή τη μερα. Ευτυχώς έχω το αντίδοτο. Συνωμοτώ κρυφά βάφω τα πατουσάκια μου γαλάζια και δημιουργώ την δική μου στιγμή διαλέγοντας τραγούδια Φύγαμε !

Πιλοτήριο 16 Ιανουαρίου

Λέω σήμερα να ανοίξω ένα μπουκάλι κρασί. Να πιώ ένα ποτηράκι στην υγεία της παγωνιάς που μας περιμένει το βράδυ. Πολλές φορές ένας ουρανός που είναι ξάστερος χωρίς ίχνος σύννεφου παγώνει στην σχιζοφρένεια της λάσπης. Η παγωνιά έχει ένα φοβερό προνόμιο Σκοτώνει με μιας όλα τα μικρόβια. Στην υγειά της παγωνιάς 

Πιλοτήριο 17 Ιανουαρίου

Καλή η προπαρασκευή δεν λέω! Με συγκεντρώνει αν και είμαι πάντα συγκεντρωμένη … τι ήθελα να πω.. μη γελάς Ευη και Βιβή και Ρουλα …τι έλεγα όμως.. α ναι γι αυτό το γέλιο που ακούω ξαφνικά και κυρίως όταν σχεδιάζω «ταξίδια» Όπως και να έχει όμως έρχεται Σαββατοκύριακο με μπιλοζίρια και τα τραγούδια έχουν την δύναμη να ζεσταίνουν! 

Πιλοτήριο 18 Ιανουαρίου

«Και πότε θεία Μάνια θα έρθετε Ελλάδα! » «Είναι μυστικό μην το πεις σε κανέναν ίσως μέσα στη χρονιά » ¨αφού είναι μυστικό δεν το λέω πουθενά !» Χρόνια πολλά μικρέ μου Θανάση που μεγάλωσες τόσο πολύ που πήγες και στο «γυάλινο θέατρο» και είδες μια παράσταση που σε έκανε και να κλάψεις και να γελάσεις !!!

Πιλοτήριο 21 Ιανουαρίου

Θυμάμαι την πρώτη φορά που χτύπησα μια πόρτα για να ζητήσω χρήματα για έναν σκοπό. Πρέπει να ήμουν 10 χρονών, ήταν μια προσπάθεια του σχολείου μου. Ανακατεμένα συναισθήματα, ντροπής και υπερηφάνειας που μετατράπηκαν σε χαρά όταν μου έδωσαν την πρώτη οικονομική βοήθεια. Θυμάμαι και όλα τα αποκαρδιωτικά «γιατί» που μου γεννήθηκαν στη πρώτη άρνηση, καθώς και την δύναμη που χρειάστηκα για να νικήσω την απογοήτευση και να συνεχίσω την προσπάθεια. Φέτος έχω ένα πιο μεγάλο κίνητρο συμμετοχής στο 3ο Τηλεμαραθώνιο που οργανώνει η ερανική επιτροπή της ΕΚΜΜ Τα παιδιά!!! τους μαθητές και αποφοίτους των σχολείων, που σε ρόλο δημοσιογράφων άλλα και πρωταγωνιστών ζητούν την υποστήριξή μας. Είμαστε η αφορμή για να συνεχίσουν να προσπαθούν για το καλύτερο στη ζωή!

Πιλοτήριο 23 Ιανουαρίου
Υπάρχουν νέα παιδιά στο Μόντρεαλ που κυκλοφορούν στις γειτονιές τους και βοηθούν να ξεθάψουν οι οδηγοί τα αυτοκίνητα τους από το χιόνι. Το κάνουν μόνο για γυμναστική. Έτσι είναι, η θετική αύρα θέλει προπόνηση. Κάθε μεσημέρι προπονούμαι για να φεύγουν και οι τοξίνες !
Πιλοτήριο 24 Ιανουαρίου
και όπως έλεγα σε ένα έναν φίλο «Γιάννη μου δεν υπάρχει άλλη επιλογή για να επιβιώσει κάποιος στο κρύο. Η λογική λέει, κινήσου, πρόσεχε μην εξαντληθείς, βρες γρήγορα τα συναισθήματα που θα σε ζεστάνουν.» Το μόνο που ξέχασα να του πω είναι, τι κάνεις όταν γλυστράς σε καταστάσεις παγωμένου νερού, γλιστράς, πέφτεις και άντε να ξανασηκωθείς, καθώς σε κάθε προσπάθεια ….γλιστράς !και σαβουριαζεσαι πάλι και πάλι και πάλι !!! Η μόνη θεραπεία να κάνεις το ι υ και το γλιστρώ να γίνει γλυστρώ με γεύση γλυκού!!
αυτάαα 

...και μετά αρρώστησα με ένα φοβερό και τρομερό βήχα, με πράγματα που έβγαζα από μέσα μου και ως συνήθως ήταν τόσο μπλιαχ που δεν ήταν σίγουρα δικά μου, με πυρετό…λίγο και μετά με τα ρουθούνια να τρέχουν πολύ … σήμερα πιάνω, την αναπνοή μου, δεν είχα πυρετό και προλαβαίνω τα ρουθούνια μου στο τρέξιμο μάλλον από την Πέμπτη θα ξεκινήσω και πάλι τις πτήσεις

 

Είμαι απλά ένα εργαλείο :)

Αγαπημένο μου ημερολόγιο, έλα να ζεσταθούμε λίγο στη χαρτόκουτα του μυαλού(?) μου. Είσαι το εργαλείο μου το ξέρεις …και που λες και που λες

Η μικρή ξανθιά ονειρεύεται ταξίδι, έχει βρει την αφορμή που φτερουγίζει μέσα στην καρδιά της. Η Στελθ από την άλλη, προσπαθεί να καταστρώσει στρατηγικά σχέδια για τις μάχες που έρχονται. Αναζητά διαμαντένια καύσιμα από τα μάτια μας«πρέπει να είμαστε για όλα προετοιμασμένες το έχετε καταλάβει;». Καμιά από τις φίλες μου δεν απάντα, εκτός από την μικρή ξανθιά. «..ναι πρέπει να αγοράσω νυχτικά και να σουλουπωθώ γενικά γιατί συγνώμη δεν ξέρω αν το έχετε καταλάβει αλλά άμα δεν το έχετε καταλάβει, στην Αθήνα που θα πάω, όταν όλες οι περιπέτειες θα έχουν τελειώσουν,  δεν έχω που να μείνω πια!!! Θα πρέπει να σκεφτούμε μια μόνιμη βάση και μετά να μου αγοράσετε ένα μικρό σακίδιο για να κοιμάμαι κάθε βράδυ και σε άλλη φίλη μου ή εραστή μου! « Την κοιτάμε όλες με το βλέμμα της αγελάδας, αποσβολωμένες. Την αφήνουμε να πολυλογεί,  προστατευμένη από το δριμύ ψύχος των καιρικών συνθηκών της Μορεάλης.

Καμιά μας δεν ξέρει πως να επιβιώνει σε αυτές τις συνθήκες (εκτός από την μικρή θεά), και η  ουσία είναι πως δεν γνωρίζουμε ακόμη τις συνθήκες.

Αγγίζω την ευτυχισμένη του ύπαρξη, χαμένος μέσα στην οργάνωση του 3ου τηλεΜαραθωνίου της ερανικής επιτροπής, κόβει, ράβει, τρέχει !! Άντε να περάσει και αυτή η εβδομάδα …. τι να πω … εγώ ένα απλό εργαλείο είμαι…

Πως το κάνει ? Έχει πανέμορφα κουτάκια μέσα του. Εκεί τακτοποιεί όλους τους προβληματισμούς προκειμένου να βρίσκει την δύναμη να αισιοδοξεί. Εμάς, εμένα με έχει στο πιο άνετο και ακριβό κουτάκι. Δεν ξέρω τι ακριβώς γράφει απ έξω. Όμως κάθε φορά που ανοίγει το καπάκι, πρέπει να κάνω τα πάντα για να νικήσω τον πανικό.

Μου αρέσει που χιονίζει, και όσο και αν όλες οι φίλες μου νιώθουν παγωμένες (εκτός από την μικρή θεά ), η Στελθ δυναμώνει ως άλλη  βασίλισσα των πάγων.

Μια ακόμη άσχετη ουσία είναι πως όταν οι  οδοντογλυφίδες έπεσαν στο πάτωμα, σκορπίστηκαν στην κουζίνα. Σκυμμένη (δεν ήταν καθόλου ερωτική πόζα μην σου μπαίνουν ιδέες… άντε καλά λίγο ήταν ) άρχισα να τις μαζεύω με έναν ελαφρύ εκνευρισμό. Δεν τις πετώ, θα τις κρατήσω ως υλικό για τις κατασκευές με τα σποράκια μου, κάπου θα χρησιμεύσουν. Ακούμπησα το μικρό βαζάκι στο γραφείο, λίγη ώρα αργότερα τις παρέσυρα και πάλι… Πόσο τυχερή ήμουν που δεν έπεσαν για δεύτερη φορά στο πάτωμα!

Λίγη ώρα αργότερα τις είχα ξαναρίξει, αυτή τη φορά και πάλι στο πάτωμα «Δεν μπορεί…. είναι σημάδι» είπα φοβερά εκνευρισμένη και άρχισα αποκρυπτογραφώ(?) τα διάφορα σχήματα έτσι όπως ήταν φύρδην μίγδην στο πάτωμα… Τι θέλουν άραγε να μου πουν … προσπαθούσα να φιλοσοφήσω τη ζωή, ώσπου ήρθε η αποκάλυψη … «τι θέλουν να σου πουν ηλίθια, τόσες φορές σου έπεσαν, δεν καταλαβαίνεις πως πρέπει να τις προστατεύσεις, να βρεις έστω ένα καπάκι!!!!» Έτσι είναι, αυτές οι οδοντογλυφίδες γεννήθηκαν για να πέφτουν στο πάτωμα, μέχρι να …

Καληνύχτα Μορεάλη μου 🙂

 

Στο Πιλοτήριο των 39 χρόνων :)

Πιλοτήριο 7 Ιανουαρίου

Μαζέψαμε τα στολίδια, διώξαμε τα καλικατζαράκια, χρόνια πολλά Γιάννη, Ιωάννη, Ιωάννα, φιλιούνται-αγκαλιάζονται καθώς ο Ιανουάριος προστάζει, και επειδή μου λείπουν οι Χριστουγεννιάτικες κάρτες που στόλιζαν το σπίτι, το δημιουργικό τμήμα του σταθμού μου στέλνει τους χτύπους της καριδιάς του γιατί όλο και κάποιο καλικατζαράκι έχει ξεφύγει! Καλή εβδομάδα

Πιλοτήριο 8 Ιανουαρίου

Δημιουργικό τμήμα στα κέφια του, και με έπιασε μεσημεριάτικα μια πελώρια λαχτάρα να εξερευνήσω πως προήλθε η φράση «τι είναι ο κάβουρας τι το ζουμί του» Δεν προλαβαίνω όμως γιατί έχω να πετάξω και ολόκληρο αεροπλάνο !!! Πάω να δω τι ψάρια θα πιάσω 

Πιλοτήριο 9 Ιανουαρίου

Ξέρω τόσο καλά τον εσωτερικό σου κόσμο, μπορώ να αναγνωρίσω την κάθε σου σκέψη, σα να είμαι το πυρηνικό υγρό που φωτίζει κάθε σου νευρώνα κάθε σου κύτταρο. Ξέρω πως αυτό το έχεις επιλέξει, και σε ευχαριστώ. Το ραδιόφωνο έχει αυτή τη μαγεία, αν κάνεις λίγο υπομονή θα έρθει εκείνο το τραγούδι που θα συλλάβει όλο τον εσωτερικό κόσμο, δεν το επιλέγεις, σε επιλέγει, σε εκπλήσσει, σου τραγουδά και νιώθεις πως σε ξέρει «σαν κάλπικη δεκάρα» ή και λίρα!Αναγνωρίζει τις αδυναμίες της στιγμής, όμως αναγνωρίζει και τον μοναδικό σου ανθρώπινο εαυτό που καταφέρνει να μην κυνηγά το διαχρονικά ζητούμενο χρήμα, ούτε ως επιβίωση ούτε ως άνετη ζωή. Σε αγαπώ

Πιλοτήριο 10 Ιανουαρίου

Ποιες είναι η στιγμές που γίνεσαι μωρό; Είναι μια ερώτηση που όσο και να το πεις, όπως και να το κάνουμε , έχει το βάθος, το ύψος, το μήκος και το πλάτος της υπέρμετρης αμπελοφιλοσοφίας. Με άλλα λόγια προσπαθώ να ανοίξω μια θεωρητική συζήτηση που στην ουσία της είναι ρηχή, πομπώδης, χωρίς πρωτότυπα και ουσιαστικά επιχειρήματα Περιμένω να περάσουν τα λεπτά, μέχρι να ξεκινήσει η πτήση, αχμμ λες όταν περιμένουμε κάτι να γινόμαστε μωρά; Είναι πολύ πιθανό δεν είναι ?.

Πιλοτήριο 11 Ιανουαρίου

«Θα το κάψουμε απόψε κυρ Στέφανε» Μόνο πες μου που να βάλω τον φιόγκο 39 χρόνια έχω εξαντλήσει σχεδόν όλα τα σημεία !!!

 

( o psithiros sto ayti mou 39 xronia tora )