παιδικες θύμησες…(μπλογ/χνιδο)

to vatraxaki mou.jpg

Η πρώτη μου επαφή με τη φύση…

Παιδί της πόλης ούτε θυμάμαι πως με ποιους και γιατί βρέθηκα εκεί…

Που εκει δεν ξέρω. Κάπου βόρεια Ελλάδα. Ούτε και την ηλικία μου δεν θυμάμαι…

Για λίγες μέρες λοιπόν σε μια αγροτική οικογένεια μόνη χωρίς τους γονείς μου χωρίς την αδελφή μου…

Η δουλεία τους να μαζεύουν καπνά….

Πριν την ανατολή του ήλιου στην πρώτη μου μέρα καθαρή, με τα μακρυά μου μαλλάκια κοτσιδάκια Τα είχα πλέξει έγω πρώτη φόρα.

Προσπαθούσα για να δείξω καλή αγωγή να πιω ένα γάλα κατσίκας που μπλιαξ βρομούσε….»τελείωνε Μάνια έχουμε και δουλειές Θα μας πάρει το βράδυ» Μα…βράδυ ακόμη ήταν τι μου λέγαν. Εκλεισα τη μύτη Ήπια το γάλα…

Και μετά πάνω σε ένα μουλάρι…νύχτα…με τον ήλιο ίσα να ξεμυτά..άχνα δεν έβγαζα μήπως τρομάξω το μουλάρι…πόσο μου άρεσε θεέ μου!

«Ελα να σου δείξω μικρή πως μαζεύουμε τα καπνά» μου είπε ο ξεδοντιάρης παππούς της οικογένειας. Πήγα αν και φοβόμουν…»Ετσι μικρή μου, από κάτω προς τα πάνω θα κόβεις τα φύλα το ένα πάνω στο άλλο» Σαν μηχανάκι πήγαινε το χέρι του. Πότε βγήκε ο ήλιος για τα καλά ούτε που το κατάλαβα…Και να είχα μαζέψει ένα πάκο ζήτημα ήταν. Μικρή έλα ώρα για διάλειμμα…κάτω από ένα δέντρο Ψωμί και τυρί…θυμάμαι τα χέρια μου μαύρα. Πως γίναν έτσι…εγω πράσινα πράγματα έπιανα….»Δεν καθαρίζουν εύκολα μικρή μου» άκουσα τον γεροπαπόυ. Κοίτα τα δίκα μου…Σέκος έγω. Τέτοια χέρια θα έχω…για πάντα? Μα πεινούσα περισσότερο και λαίμαργα έφαγα το ψωμοτύρι…Οι αλλοι κάτι ακαταλαβίστικα λέγαν για το καιρό…Εκανα βόλτα στο χωράφι…και εκεί το συναντησα…ΕΝΑ ΒΑΤΡΑΧΑΚΙ….νίκησα το φόβο μου και το έπιασα…Θα το πάρω στην Αθήνα σκέφτηκα….αστο κατω μικρή μου φώναξαν θα πάθεις καμμια αρρώστια και θα τρέχουμε….παει το βατραχακι μου το έχασα….

Την επόμενη μέρα οι γυναίκες μειναν σπίτι…τσουβάλια θυμάμαι…τσουβάλια πολλά με φύλλα από τα καπνά…από αυτή την πλευρά θα τα περνάς στις βελόνες…Πάντα στο κοτσάνι θα τα τρυπάς…βελόνες σουβλερές και κοφτερές….δύο γέμισα και τα χεράκια μου γέμισαν αίματα…μα η μυρωδιά απίστευτη….

Μέχρι να έρθει η μάνα μου να με πάρει…αγριοκάτσικο είχα γίνει…τα μαλλιά μου τζιβα το κορμί μου βρώμικο τα χέρια μου σαν του παπου…μα τα μάγουλα κατακκόκινα..

Εκείνες τις μέρες γνώρισα έπιασα μια χελώνα, μια σαύρα, ένα σκουλικι, ένα παπακι, είδα τον παπου να κόβει με μαχαίρι το πόδι ένος που τον είχε τσιμπήσει φίδι, να βάζει το στόμα του στην πληγή, να ρουφά το αίμα και να το φτύνει, να βγάζει το ζωνάρι του και να το σφίγγει λίγο πιο πάνω από το τσίμπημα…και μετά να λέει αντε και όταν θα γηρήσουμε θα σε πάμε στην μαμή…για να σε φροντίσει….Ο ίδιος παπούς μου έβαλε και γάλα από το φύλλο μιας συκιας όταν με τσιμπησε μέλισσα…έλα δεν είναι τίποτε θα περάσει μου είπε…

Ανοστο το γάλα στην Αθήνα μετά από μια βδομάδα….και εκείνο το βρομερό πράγμα μπλιαξ μου έλειψε τις πρώτες ημέρες τις επιστροφής μου….

Θυμήσου και εσύ…Ασπρο Φτερό….Φαντομά….Βούλα….Δερματινό Μπουφαν και….Καστανή….

30 σκέψεις σχετικά με το “παιδικες θύμησες…(μπλογ/χνιδο)

  1. Λίγους γνωρίζω το χάρισμα να έχουνε Μάνια, χρόνια μετά, να σε
    κάνουν να πετάξεις στο χρόνο, σώμα να αλλάξεις και με τα παιδικά
    τους μάτια, να ζήσεις ότι ζήσανε! Κλείνω το χέρι, κι ανάγλυφες
    νιώθω τις πληγές από τα καπνά… μία τζίβα στα μαλλιά, με
    ενοχλεί…Με ανάστροφη την παλάμη την παραμερίζω, καλύτερα να δω,
    κι οι μυρουδιές!… αυτές τώρα που βρεθήκανε εδώ!

    Μου αρέσει!

  2. Δύσκολη η δουλειά που μου ζήτησες, λυπήσουμε, μόλις γύρισα από
    την δουλειά…. δείξε έστω λίγη υπομονή…. Αυτά τα πράγματα ( οι
    μνήμες ) δεν θέλουνε βιασύνη!…. Όλα θα γίνουνε πάντως! :))

    Μου αρέσει!

  3. Καλημέρα Μάνια! Δεν είναι πως δεν θέλω, και χάρηκα πολύ που με
    τίμησες με την επιλογή σου… Μόλις τον χρόνο βρω, θα το κάνω…
    Και για του λόγου το αληθές, σε τίποτα περισσότερη προτεραιότητα
    δεν θα δώσω, από ότι σε αυτό. Καμιά άλλη εγγραφή πριν από τις
    παιδικές θύμισες, δεν θα ανεβάσω…

    Την καλημέρα μου και σε ευχαριστώ, για την ευκαιρία που μου
    χάρισες, πάλι να γίνω παιδί!….

    Μου αρέσει!

  4. Ξεκίνα από τα εύκολα. Ασπρο Φτερό….για να γίνεις πάλι παιδί…

    1. το θύμισες μπορείς να το γράψεις άνετα θύμ(η)σες να το δεις μα
    να μην το διορθώσεις ακόμη και στον τίτλο… και αν η σωστή λέξη
    είναι «διαγωγή» αλλά εσύ τότε την έλεγες αγωγή έτσι να τη
    γράψεις….

    2.Και το βασικότερο για να ξανα γίνεις παιδί δεν πρέπει να έχεις
    άγχος για το πότε θα ξαναγίνεις παιδί…μπορεί να σου έρθουν δέκα
    άλλες ιδέες για να κάνεις εγγραφή….αν κολλήσεις σε αυτή την
    προτεραιότητα…Αυτό ακριβώς…δεν θα ματα ξαναγίνεις παιδί
    …..:)

    Μου αρέσει!

  5. Μάνια και εγώ έχω παρόμοιες μνήμες, θυμάμαι παιδάκι είχαμε ένα
    αμπέλι, όταν ο παππούς το κλάδευε η γιαγιά έπαιρνε το γαϊδουράκι
    μιας γειτόνισσας και πήγαινε να μαζέψει τις κληματόβεργες για να
    τις χρησιμοποιήσει στο φούρνο, κάθε Κυριακή έψηνε ψωμί, εκείνα τα
    χρόνια όλοι στο χωριό ζύμωναν και έψηναν το ψωμί μόνοι τους, οι
    Κυριακές των παιδικών μου χρόνων είναι γεμάτες από μυρωδιές

    Εμένα με έβαζε πάνω στο γαϊδούρι, ένιωθα ιππότης!!.

    Πάνε, εξαφανίσθηκαν όλα αυτά δυστυχώς, η γιαγιά δε ζει πια, το ψωμί
    το αγοράζουμε και γαϊδουράκια δεν υπάρχουν πια στο χωριό. Αν όμως
    νιώθω τυχερός για κάτι είναι που έστω και για λίγο έχω ζήσει αυτές
    τις καταστάσεις
    Και από μάζεμα καπνού έχω μνήμες!! Ο παππούς στο Αγρίνιο, ο
    πατέρας της μάνας, ήταν καπνοκαλλιεργητής θυμάμαι ξετρελαινόμουν με
    τη μυρωδιά του κρεμασμένου για να ξεραθεί στην αποθήκη καπνού, τους
    το έσκαγα και καθόμουν με τις ώρες εκεί!!

    Μου αρέσει!

  6. Απίστευτη η μυρωδιά του…..Εγώ τους θυμάμαι να τα απλώνουν το
    πρωϊ στον ήλιο και το απόγευμα να τα μαζεύουν Δερμάτινο Μπουφάν μου

    Οπότε μάλλον δεν χρειάζεται να κάνεις εγγραφή.

    Τα ξανα ματα θυμήθηκες έδώ….ένα πράγμα τα βάλω εγώ το κατσικίσιο
    (μπλιαξ) γάλα και εσύ το καυτό ζεστό ζυμωτό ψωμί για βούτες
    :)))))

    Μου αρέσει!

  7. Κηπουρέ μου Μου λέω…όταν ένας Κηπουρός σου λέει πως οι
    περιγραφές σου είναι ρεαλιστικές…κοκκινίζουν ποιο πολύ τα
    μαγουλάκια της μικρής Μάνιας 🙂

    Εικόνα: Κοινώς μια γαλοπούλα που φουσκώνει και κοκκινίζει
    ταυτόχρονα:)))))

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s