Καλώς ήρθες ραστώνη

Σχολείο τέλος. Τα παιχνίδια κάτω. Επίσημα το Σάββατο, 11 Ιουνίου αποχαιρέτησα και τους γονείς. Το προηγούμενο Σάββατο, 4 Ιουνίου αποχαιρέτησα τα σποράκια μου. Ο Λέανδρος, ο Θωμάς, η Σεσίλια, η Ιζαμπέλλα, η Αθανασία, η Αικατερίνη, η Σταυρούλα, ο Φίλιππος, ο Παύλος, η Ζωή, η Μαρία, η Έλενα η Αλίκη, ο Κώστας, η Σέτα, άνοιξαν τα φτερά τους για την πρώτη Δημοτικού. Δεν πρόλαβα να τα αποχαιρετίσω όπως άλλες χρονιές. Να τους πω λογάκια στην τάξη. Είχαμε νωρίς τη γιορτή της αποφοίτησης. Απλά δεν πρόλαβα να τα δω όλα μαζί μέσα στην τάξη και να τα χαράξω στην καρδιά μου ως τελευταία εικόνα. Είχα και την υπερπαραγωγή … δωράκι στους γονείς όλα τα ποιήματα και τραγούδια που είπαμε στις γιορτές που λόγω πανδημίας δεν μπόρεσαν να παρακολουθήσουν.

Και ήταν εκεί λίγο μετά την παράδοση των πτυχίων τους που όπως έγραψα «ψήλωσα λίγο… σα να φούσκωσε το στήθος μου… και … και σα να μου κόπηκε η ανάσα από τη χαρά όταν τα σποράκια μού έκαναν επίθεση αγκαλιάς μετά από προτροπή των γονέων τους…. και ήταν που σα να δάκρυσα και λίγο καθώς τα αποχαιρετούσα… και τους ευχόμουν δυνατά «καλό καλοκαίρι» κρυφά «καλή πρόοδο»

Κράτησα έξι για μαγιά τον Σεπτέμβριο. Την Ηλέκτρα, τον Γιωρλγο (ναι έχουμε αρχίσει να βάζουμε το ρ) τον Μιχάλη, την Έλλα τον Απόλλωνα και τη Θάλεια.

Η έκπληξή μου για φέτος η βοηθός μου, η Κωνσταντίνα. Να προσέχει κάθε μου ανάσα, κάθε μου κίνηση, κάθε μου βήμα… Ένας σπουδαίος θησαυρός, που λατρεύει αυτό που κάνει και μάλιστα από τον Σεπτέμβριο γράφτηκε και στο πανεπιστήμιο για να μου γίνει δασκαλίτσα, να ανοίξει και αυτή τα φτερά της και να πετάξει μετά από 4 ή 5 χρόνια. Μου υποσχέθηκε πως θα είναι και του χρόνου βοηθός μου.

Τέλος και στα λεκοκλειδα, μας τελείωσε το έργο, ότι μαζέψαμε μαζέψαμε από λεφτάκια… Την Παρασκευή αποχαιρέτησα την ομάδα σε ένα γεύμα μέσω ζουμ, πρώτη φορά είδα τις φατσούλες τους και άκουγα τις φωνές τους. αχμμμ Αν η αγγλική ήταν δύσκολη στο γραπτό λόγο των τσατ, ο προφορικός λόγος είναι ακόμα πιο δύσκολος. Από συνάδελφο σε συνάδελφο αλλάζεις χώρα!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! σοκ…. Ισπανός, Κορεάτης, Γάλλος, Άραβας, Γερμανός, Ταϊλανδέζα, Κινέζος, Ισπανίδα και ξαφνικά εγώ Ελληνίδα, να μιλάμε αγγλικά, ίδια γλώσσα μα τόσο διαφορετική στην προφορά /// η μικρή ξανθιά κρύφτηκε πίσω από την καρέκλα μου, μασουλώντας το τοστ και την μπανάνα…

και το Σάββατο 11

Οι εκπαιδευτικοί πάλι, διαλέξαμε τον «Μύθο» Δεν είχα καταλάβει γιατί διάλεξαν αυτό το «Α! μου πιάνετε τον κώλο και εγώ σας αφήνω» ούζο=μεζεδοπωλείο. Η απάντηση ακούει στο όνομα Παναγιώτα. Μικρός καραγκιόζης η ξανθιά θεά χώθηκε μέσα στην αγκαλιά του ούζου, ένα δύο μακροβούτια σε δύο σφηνάκια τσικουδιά, και μετά δέχτηκε κεράσματα τρία ποτήρια κρασί μέχρι να έρθει το παλιό παλτό να τη μαζέψει….

Όταν ακούγεται η τρομερή και φοβερή Σειρήνα λήξης διαφόρων δραστηριοτήτων μου, βλέπω όλες τις φίλες μου κατάκοπες, χυμένες σε διάφορες γωνιές του παλατιού. Η μόνη τους πρόκληση για τον Ιούλιο το κολύμπι… το πέρα δώθε της πισίνας. Να κολυμπώ και να σκέφτομαι, να ονειρεύομαι, να ανοίγω διαδρομές στο σύμπαν και να στέλνω την κάθε μία εκεί, και πάλι πίσω… να τις συγκεντρώνω στο κορμί μου, σε αυτό το σάκο που όλο παλιώνει εξωτερικά αλλά γίνεται το παλιό αγαπημένο, χιλιοσκισμένο μα άνετο φούτερ… Αλλάζει, ξεφεύγει από το ανίκητο που είχα δεδομένο, και πάει στο φθαρμένο, παραδομένο στο λάθος υπερεκτιμημένο δεδομένο Μια μια επιστρέφουν με τελευταία τη μικρή ξανθιά θεά, που θα μας φέρει τα δικά της..ξέρετε, αταξίες, παιχνίδια και σχέδια.

Και εκεί που πιστεύουμε πως καλωσορίζουμε τη ραστώνη η μικρή κράτησε λέει τη Σέτα για φίλη. «Η μαμά της μας παρακάλεσε να τις μάθουμε περισσότερα Ελληνικά» μας ανακοινώνει η μικρή ξανθιά. Πρώτη φορά ιδιαίτερο μάθημα σε ένα μόνο παιδί. Δύο ώρες πρωί το Σάββατο και μια ώρα επανάληψη την Τετάρτη το απόγευμα. Κοίτα που όλες οι φίλες μου συμφωνούν, κάθε μια για τον δικό της λόγο ακόμα και εγώ.. εγώ που αφήνω τον εαυτό μου να επιπλέει, ακούω τους ήχους το νερού και με τραβά απαλά ένα εσωτερικό ρεύμα για να με φτάσει Ελλάδα…

Λαλά,

Αυτό είναι ένα τραγούδι με την Παναγιώτα. Το διαφορετικό σε αυτό το τραγούδι είναι πως το βίντεο είναι γυρισμένο στο λασίν. Αγαπημένος αυτός ο φάρος, αγαπημένη και η ψευδαίσθηση πως το νερό είναι θάλασσα και όχι ποταμός…

… είναι αλήθεια, αυτό το αχ είναι αλήθεια…

Καληνύχτα Μορεάλη μου.

Σημ. Το Αυτό είμαι και έχω να σου πω πως έχει αλλάξει ο τρόπος που μου γράφεις… παλιά μου έγραφες αυτά που έκαιγαν και όχι γεγονότα.

Διαφωνώ, δεν άλλαξα εγώ, η ζωή μου άλλαξε, αυτό που κατά κύριο λόγο έχει αλλάξει είναι πολλές μα πολλές ώρες μόνη…

Καληνύχτα και πάλι ..

19 σκέψεις σχετικά με το “Καλώς ήρθες ραστώνη

  1. Διαβάζω, διαβάζω μασουλώντας ψωμί με βούτυρο, μέλι και κανέλα, πίνω γάλα καρύδας και περιμένω να διαβάσω την λέξη, Ελλάδα! 😉
    Χαρούμενα και αρκετά ήρεμα μου φάνηκε πως πέρασε η σχολική και επαγγελματική σου χρονιά και τώρα μπιέν σουρ καλά θα κάνεις να προπονηθείς στη πισίνα (άνευ τσούχτρας!) για μέλλουσες θαλασσινές βουτιές! 🙂
    Εμείς στην Ελλάδα παλεύουμε με τις καιρικές συνθήκες και περιμένουμε να δούμε «κανονικό» καλοκαίρι! 😛
    Η αφεντιά μου, δεν θα φύγει από Αθήνα για πρώτη φορά στη ζωή της, αλλά είναι ευγνώμων που όλα στη καθημερινότητα της είναι βατά- σουκοντρόλ! 😉
    Αχ! αυτό το τραγούδι…
    ΑΦιλάκια με πολλά πολλά χαμόγελα αναμονής! ❤

    Αρέσει σε 2 άτομα

    1. Διαβάζω και μου τρέχουν τα σάλια μέχρι που αναφέρεις γάλα καρύδας χαχαχαχαχαχα
      αχ… για να δούμε… όταν διαβάσεις Ελλάδα στον τίτλο, την επόμενη μέρα θα πατώ το ποδαράκι μου στο Βενιζέλος 😉
      Καλή ήταν η σχολική χρονιά, στην αρχή μέχρι να έρθει η Κωνσταντίνα (γύρω στα Χριστούγεννα) κουράστηκα πάρα πολύ.
      Τώρα έχω μόνο τη μικρή Σέτα, πρώτη φορά ιδιαίτερα μαθήματα, νέα πρόκληση και μου αρέσει πολύ.
      Είναι πολύ σημαντικό να έχεις στην καθημερινότητα σου μια ήρεμη πισίνα αντί για άγρια κύματα και ας είναι με χλώριο, είναι καλή ευκαιρία προπόνησης. 😉
      αχ.. πραγματικά πολλά χαμόγελα αναμονής !!!!
      Φιλιάααα 🙂

      Αρέσει σε 1 άτομο

  2. Όπως κάθε χρόνο, έδωσες το φως της γνώσης στα σποράκια σου, για να ανοίξουν φτερά για τα επόμενα βήματά τους. Όπως κάθε χρόνο, με κάνεις να ξεχειλίζω από υπερηφάνεια. Job well done! 🏆❤️

    La vie est belle avec toi. ❤️❤️❤️

    Αρέσει σε 3 άτομα

    1. Πιστεύω πως αγάπησαν το Ελληνικό σχολείο και θα έρθουν οοοολα τον Σεπτέμβριο και πάλι μαζί μας.
      Χρόνια τώρα (μη σου πω και αιώνες) είσαι το μυστική μου πηγή δύναμης, όταν μάλιστα σε κάνω να ξεχειλίζεις και από υπερηφάνεια ξεδιψώ και μπουμπουκιάζω από την αρχή
      le mi mpoukalione osi

      Αρέσει σε 1 άτομο

  3. Άνοιξα το βίντεο. Αφέθηκα στη γλυκιά φωνή, στις εικόνες, στην προσδοκία της πατρίδας, στο χρώμα της θάλασσας.
    Ύστερα βούλιαξα στις σειρές και στις λέξεις σου. Πολλές φορές, όχι μία ανάγνωση. Πολλές. Και κάθε μια με φόρτωνε όλο και περισσότερο συναισθηματική φόρτιση και έντονη συγκίνηση. Δεν το κρύβω πως είναι από τις λίγες φορές, που σε έχω «νιώσει» έτσι «θλιμμένη». Με μια παράξενη αύρα μελαγχολίας στην καρδιά και στο λόγο σου.
    Λογικό θα μου πεις. Κάθε αποχωρισμός είναι δύσκολος και επώδυνος.
    Έχω πει άπειρες φορές εδώ στις συνομιλίες μας, Μάνια μου, ότι η καρδιά σου απέναντι στα σπουργίτια σου είναι πελώρια! Δύσκολα συναντώ τέτοια σχέση «δασκάλας-παιδαγωγού-παιδιών». Αυτή η μοναδική σου επαφή, όλα αυτά τα χρόνια, είναι μια τεράστια προσφορά, το έχεις αναλογιστεί;
    Κοίτα πόσες ψυχούλες έχεις ξεπετάξει! Κοίτα πόσα όνειρα έχεις φτιάξει, πόσες αγκαλιές έχεις ανοίξει;
    Για μένα αυτό, Μάνια, σε μια ξένη, μακρινή χώρα, είναι έργο ζωής! Να διατηρείς τη φλόγα της αγάπης σε μια κοινότητα και να τη μεγαλώνεις είναι προσφορά. Και μάλιστα μεγάλη.
    Είμαστε περήφανοι για αυτό σου το έργο, κορίτσι μου, να το ξέρεις.

    Και δεν έφτανε ο ένας αποχωρισμός, έχουμε και δεύτερο; Η δουλειά; Οι συνάδελφοι; Έστω και δικτυακοί, δεν παύουν να είναι συνάδελφοι με καρδιές και φωνή και συναισθήματα.

    Τι να πω. Σήμερα μάς παρέδωσες, ανελέητα, στη συγκίνηση. Ναι έτσι θα το έλεγα.
    Καλό καλοκαίρι Μάνια μου. Εις υγείαν εκείνων των όμορφων που έρχονται για το σπιτικό σας.
    Φιλιά.

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Σε αντίθεση με τη δουλειά μου στη λεξόκλειδη, στο σχολείο νιώθω πως δεν δουλεύω αλλά εργάζομαι, δηλαδή υπηρετώ την παραγωγή ενός έργου.
      Όταν σκέφτομαι πόσα μικρά σποράκια πέρασαν όλα αυτά τα χρόνια από τα χέρια μου νιώθω απίστευτη χαρά που σηκώνει τα πόδια μου από τη γη.
      Σκέψου τη διευθύντρια της Συμπληρωματικής Εκπαίδευσης, που στην αποφοίτηση του Λυκείου, αναγνώρισε τον πατέρα ως παλιό της μαθητή στο νηπιαγωγείο!!!
      Ο αποχωρισμός είναι αποχωρισμός. Δεν είμαι θλιμμένη για τα σποράκια, ίσα ίσα χαχαχαχα συγκινημένη είμαι
      Είμαι λίγο θλιμμένη, για την άλλη δουλειά. Άντε να περιμένω να υπάρξει ανάγκη για νέο προτζεκτ, να με φωνάξουν και να ελπίζω να είναι καλή ομάδα όπως η τελευταία που ήμουν.

      Στο μεζεδοπωλείο ήπια ουζάκια από χαρά. Τις περισσότερες φορές που πίνω είναι σε γιορτές. Όλες οι δασκάλες μας βγήκαμε για να γιορτάσουμε την ελευθερία μας χαχαχαχαχαχα

      Σε στέλνω σε δύο συνδέσμους για το λασίν. Ο πρώτος είναι στα γαλλικά αλλά στην αρχή δίνει ακριβώς τη θέση του. https://www.youtube.com/watch?v=ZlRP0mJst1w
      Το δεύτερο είναι η δική μου ματιά .. https://maniaskalinyxta.wordpress.com/tag/lachine/

      Αχ ! Σε πιάνει ένα αχ και να ήμουν Ελλάδα σε αυτό το φάρο μπροστά… η επιλογή της περιοχής για το βίντεο αυτού του τραγούδιου είναι ιδανική για να βγει αυτό το Αχ των ελλήνων του Μοντρεάλ και όχι μόνο

      Τα τελευταία δύο χρόνια πάμε εκεί Μεγάλη Παρασκευή και πετάμε λουλουδάκια για τις ψυχές των νεκρών μας.

      Σε ευχαριστώ Γιάννη μου
      Καλή συνέχεια 🙂

      Αρέσει σε 2 άτομα

      1. Πολύ όμορφες οι επεξηγήσεις σου, Μάνια μου. Το έργο σου με τα σποράκια σου είναι διαχρονικά μεγάλο, στο έχω πει πολλές φορές. Και φυσικά μετά το καλοκαίρι, έρχεται η συνέχειά του. Τώρα προέχει η χαρά του καλοκαιριού, η ξεκούραση.
        Καταλαβαίνω τη θλίψη για τη δουλειά, λογικό και κατανοητό. Περνάμε δύσκολα. Ελπίζω να γίνει κάτι προς το καλό.
        Ταξιδεύω ήδη στη Λασίν με το εξαίρετο ταξιδιάρικο βίντεο. Πόσο όμορφο το υδάτινο στοιχείο.
        Ευχαριστούμε πολύ καλή μου φίλη.

        Αρέσει σε 1 άτομο

      2. Στον Λασίν Γιάννη μου έχω φάει κάτι παγωτάκια εκεί ακριβώς στο πάρκιν του φάρου και γενικά έχω κάνει ένα σωρό όνειρα για ταξίδια ….
        Σκληραίνουν συνέχεια οι συνθήκες, άλλα η άτιμη η χαρά του καλοκαιριού σε τραβά από το πόδι θέλεις δε θέλεις 🙂
        Καλή εβδομάδα !

        Μου αρέσει!

  4. Καλή επιτυχία με τα ιδιαίτερα. Να απολαύσει και η μικρή και εσύ κάθε στιγμή.
    Μάνια μου καλή πρόοδο να έχουν τα σποράκια σου και με το καλό να δεχτείς νέα σποράκια από Σεπτέμβρη και να τα βοηθήσεις να ανθίσουν.
    Καλό βράδυ και καλό ξημέρωμα 🙂
    Φιλί γλυκό!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Μέχρι σήμερα δεν είχα κάνει ιδιαίτερο μάθημα. Στα νιάτα μου στην Ελλάδα ως φοιτήτρια αρκέτες φορές έκανα συντροφιά σε παιδιά τα καλοκαίρια, ή τα έπαιρνα από το σχολείο και διαβάζαμε μαζί τα μαθήματά τους.
      Η ευθύνη του ιδιαίτερου μαθήματος, και μάλιστα να πρέπει να διδάξεις την Ελληνική γλώσσα ως ξένη γλώσσα ή γλώσσα κληρονομιάς όπως τη λέμε εμείς οι Έλληνες του εξωτερικού, είναι μια τελείως διαφορετική εμπειρία με διαφορετικές απαιτήσεις γνώσεων.
      Ένα θα σου πω, από το πρώτο μάθημα περνάω υπέροχα και μου αρέσει πάρα πολύ.

      Από το Σεπτέμβριο θα έχω νέα σπορά!!!! χαχαχαχαα Αντε να δούμε πόσα χρόνια θα αντέξω ακόμα αυτή το είδος της κηπουρικής.
      Σε ευχαριστώ Μαρίνα μου
      Καλή εβδομάδα να έχεις
      Σε φιλώ 🙂

      Μου αρέσει!

  5. Οταν υπάρχει η αγάπη για ότι κάνεις στην ζωή σου , όπως το να φυτεύεις την Ελλάδα στις μικρές ψυχούλες, είναι από αυτά τα συναισθήματα που σε κάνουν να ξεχειλίζεις από περηφάνια, εκεί μακριά από την πατρίδα Μάνια μου…
    Είναι από τα ωραιότερα λειτουργήματα που κάνει ο άνθρωπος .
    Κάποτε διάβασα στην αρχή ενός βιβλίου, ενός γνωστού συγγραφέα, μου διαφεύγει τώρα το όνομά του…πως ότι έχει μάθει στην ζωή του, το έμαθε στο νηπιαγωγείο!! Αν το σκεφτείς, έχει απόλυτο δίκιο.
    Οπότε τα σποράκια σου, θα έχουν να σε θυμούνται.
    Και που ξέρεις; ίσως κάποτε νιώσεις την χαρά μετά από πολλά πολλά χρόνια να αναγνωρίσεις κανένα σποράκι σου μεγάλο δέντρο με πολλά κλαδιά!!
    Στο εύχομαι, όπως σου εύχομαι, να συνεχίσεις να κάνεις αυτό που αγαπάς, να ορίστε που έστω και ένα μικρούλι θα συνεχίσει να σε κάνει χαρούμενη και να χαμογελάς.
    Σε νιώθω με το τραγούδι, αφού και εγώ έχω κάνει μακριά από την πατρίδα, αλλά με Καζαντζίδη…😉…»Το ψωμί της ξενιτιάς είναι πικρόοοο το χω νιώσει και εγώ κλπ κλπ..
    Κρατάμε αυτά τα όμορφα , όπως και την περηφάνια του παλιουπαλτού μας και πορευόμαστε στην ζωή ευτυχισμένοι με τα μικρά και τα όμορφα.!!
    Να είσαι καλά Μάνια μου τα φιλιά μου, στους δυο σας και στην Μορεάλη 🌞

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Από τα πρώτα που διάβασα ήταν όταν ξεκινούσα το 2010 ως νηπιαγωγός, πραγματοποιόντας ένα παιδικό μου όνειρο. «Να γίνω δασκαλίτσα».
      «Όσα πραγματικά πρέπει να ξέρω για το πώς να ζω, τι να κάνω και πώς να είμαι, τα έμαθα στο Νηπιαγωγείο. Η σοφία δε βρισκόταν στην κορυφή του σχολικού βουνού, αλλά εκεί, στα βουναλάκια από άμμο, στο νηπιαγωγείο. Αυτά είναι τα πράγματα που έμαθα:
      Να μοιράζεσαι τα πάντα. Να παίζεις τίμια. Να μη χτυπάς τους άλλους. Να βάζεις τα πράγματα πάλι εκεί που τα βρήκες. Να καθαρίζεις τις τσαπατσουλιές σου. Να μην παίρνεις τα πράγματα που δεν είναι δικά σου. Να λες συγγνώμη, όταν πληγώνεις κάποιον. Να πλένεις τα χέρια σου πριν από το φαγητό. Να κοκκινίζεις. Ζεστά κουλουράκια και κρύο γάλα κάνουν καλό. Να ζεις μια ισορροπημένη ζωή, να μαθαίνεις λίγο, να σκέπτεσαι λίγο, να σχεδιάζεις, να ζωγραφίζεις, να τραγουδάς, να χορεύεις, να παίζεις και να εργάζεσαι κάθε μέρα από λίγο. Να παίρνεις έναν υπνάκο το απόγευμα.
      Όταν βγαίνεις έξω στον κόσμο, να προσέχεις την κίνηση, να κρατιέσαι από το χέρι και να μένεις μαζί με τους άλλους. Να αντιλαμβάνεσαι τα θαύματα. Να θυμάσαι το μικρό σπόρο μέσα στο δοχείο από φελιζόλ. Οι ρίζες πάνε προς τα κάτω και το φυτό προς τα πάνω.
      Κανείς πραγματικά δεν ξέρει πώς και γιατί, αλλά όλοι μας μοιάζουμε σ’ αυτό. Τα χρυσόψαρα, τα χάμστερς, τα άσπρα ποντίκια, ακόμη κι ο μικρός σπόρος μέσα στο πλαστικό δοχείο, όλα πεθαίνουν. Το ίδιο κι εμείς.
      Να θυμάσαι τελικά τα βιβλία και την πρώτη λέξη που έμαθες την πιο μεγάλη απ’ όλες: τη λέξη ΚΟΙΤΑ. Όλα όσα πρέπει να ξέρετε βρίσκονται κάπου εδώ μέσα. Ο χρυσός κανόνας, η αγάπη και οι βασικές αρχές υγιεινής, η οικολογία, η πολιτική, η ισότητα και η υγιεινή ζωή. Πάρτε μια απ’ αυτές τις συμβουλές, εκφράστε τη με επιτηδευμένη ορολογία ενηλίκων και εφαρμόστε τη στην οικογενειακή σας ζωή, στην εργασία σας, στην κυβέρνησή σας, στον κόσμο σας και θα παραμείνει αληθινή, ξεκάθαρη, σταθερή. Σκεφτείτε πόσο καλύτερος θα ήταν ο κόσμος, αν όλοι εμείς οι άνθρωποι τρώγαμε γάλα με κουλουράκια γύρω στις τρεις το απόγευμα και μετά ξαπλώναμε κάτω από τις κουβέρτες για έναν υπνάκο. Ή, αν όλες οι κυβερνήσεις είχαν ως βασική αρχή να βάζουν πάντα τα πράγματα εκεί που τα βρήκαν και να καθαρίζουν τις τσαπατσουλιές τους.
      Είναι ακόμη αλήθεια, ανεξάρτητα από την ηλικία σας, πως όταν βγαίνετε έξω στον κόσμο είναι καλύτερα να κρατιέστε από το χέρι και να μένετε μαζί με τους άλλους ……

      Τελικά, πρέπει να σας πω πως έχω άδεια παραμυθά. Ένας φίλος μου μου την έβγαλε και την κρέμασε στον τοίχο, πάνω από το γραφείο μου. Αυτή η άδεια μού επιτρέπει να χρησιμοποιώ τη φαντασία μου, για να ξαναβάζω σε σειρά τις εμπειρίες μου και να προωθώ το μύθο, όσο αυτός εξυπηρετεί κάποια όψη της αλήθειας.
      Ακόμη περιέχει το «πιστεύω» ενός παραμυθά:* Πιστεύω ότι η φαντασία είναι πιο δυνατή από τη γνώση.* Ότι ο μύθος είναι πιο δραστικός από την ιστορία.* Ότι τα όνειρα είναι πιο ισχυρά από τα γεγονότα.* Ότι η ελπίδα πάντα θριαμβεύει έναντι της εμπειρίας.* Ότι το γέλιο είναι η μόνη θεραπεία της θλίψης.* Και πιστεύω ότι η αγάπη είναι πιο δυνατή από το θάνατο. Προσπάθησα πολύ να μη γράψω κάτι που θα γινόταν η αιτία να μου αφαιρέσουν την άδεια …»
      Robert Fulghum

      Ευχαριστώ που μου έδωσες την ευκαιρία να τα φέρω εδώ σε σχόλιο. Πριν από χρόνια είχα κάνει και σχετική ανάρτηση στο μπλογκι μου, και όπως λέω πάντα στους γύρω μου, όταν τους πιάνει μαυρίλα «να πάτε για επανάληψη 2 εβδομάδες πάλι στο Νηπιαγωγείο, και 3 μέρες να επιλέγετε για τον απογευματινό σας καφέ το διάδρομο ενός νοσοκομείου! Είναι σίγουρο πως θα αναθεωρήσετε κάποια πράγματα».

      Μεταξύ μας ακόμα και το αχ! της ξενιτιάς γλυκαίνει λίγο…. πόσο μάλλον όταν έχεις και ένα παλιό παλτό 🙂

      Καλή εβδομάδα Ρούλα μου
      Σε φιλώ

      Μου αρέσει!

      1. * Ότι ο μύθος είναι πιο δραστικός από την ιστορία.* Ότι τα όνειρα είναι πιο ισχυρά από τα γεγονότα.* Ότι η ελπίδα πάντα θριαμβεύει έναντι της εμπειρίας.* Ότι το γέλιο είναι η μόνη θεραπεία της θλίψης.* Και πιστεύω ότι η αγάπη είναι πιο δυνατή από το θάνατο. Προσπάθησα πολύ να μη γράψω κάτι που θα γινόταν η αιτία να μου αφαιρέσουν την άδεια …»
        Robert Fulghum
        🧡😘😊🤗🤣🥰

        Αρέσει σε 1 άτομο

  6. Πίσω απ’ την πίκρα του αποχωρισμού όμως, κρύβεται και η χαρά της ολοκλήρωσης. Κι όπως λέει κι η σοφή μας Ρούλα, τα πιο καθοριστικά ερεθίσματα στη ζωή ενός παιδιού, συντελούνται στην πρώτη τάξη του σχολείου. Ο πρώτος δάσκαλος είναι η συνέχεια του γονεϊκού ρόλου και είμαι σίγουρη πως φύτεψες φέτος πολλές γόνιμες και όμορφες μελλοντικές αναμνήσεις στα σποράκια σου. «Η κυρία Μάνια» θα λένε αργότερα στους φίλους τους και θα ανακαλούν όλα όσα τους έμαθες.
    Μη μου πεις ότι πίνετε, εκτός από Πλωμάρι, και κρητική ρακή εκεί στη Μορεάλη!… Θα τρελαθώ!
    Καλή δύναμη με τα ιδιαίτερα μαθήματα (δεν σε φοβάμαι μωρέ εσένα, είσαι πολυεργαλείο) και καλή ραστώνη, Μάνια μου!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Μεταξύ μας μετά από σχεδόν 12 χρόνια που είμαι δασκαλίτσα κάθε Σάββατο, είδη έχω φαν κλάμπ «η κυρία Μάνια» κυρίως από γονείς αλλά και μαθητές μου! Ο σεβασμός που εισπράττω από μαθητές που έχουν περάσει στο γυμνάσιο, είναι τεράστιος… και αυτό ακριβώς που λες το έχω βιώσει έντονα όταν μαθητής της τρίτης τάξης δημοτικού έσκισε το γόνατό του παίζοντας στον προαύλιο χώρο του σχολείου και ενώ δεν άφηνε κανέναν να του δώσει τις πρώτες βοήθειες, δέχτηκε με την πρώτη όταν προσφέρθηκα να τον βοηθήσω εγώ, η κυρία Μάνια του, ξεχειλίζοντας από εμπιστοσύνη με άφησε να ξεπλύνουμε την πληγή κλπ κλπ

      Για κρητική ρακή κρατώ το στόμα μου κλειστό, χαχαχαχαχα για Πλωμάρι επιβεβαιώνω καθώς το πουλούν και στις κάβες δίπλα στα Ελληνικά κρασιά !!!!

      🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 (πολυεργαλείο !!! με απογειώνεις αλλά μη το πεις παραέξω γιατί όλο με βάζουν να κάνω διάφορα άσχετα των ασχέτων, όπως καταλαβαίνεις κρύβομαι γιατί είμαι και τεμπέλα σσσσσ) 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂

      Αχ, και να μασταν Ελλάδα… στην υγεία σου Μαρία μου 🙂

      Μου αρέσει!

  7. Άλλη μια χρονιά έφτασε στο τέλος! Και η συγκίνηση έκδηλη. Φυσικά μια χρονιά πέρασε και τα μικρά σου μεγάλωσαν. Εύχομαι και η νέα σχολική χρονιά να έχει παιδιά που νοιάζονται να μάθουν ελληνικά. Αυτό ξέρεις, με φοβίζει λίγο στους Έλληνες του εξωτερικού, ότι δηλ θα φτάσει μια γενιά να μη θέλει να μάθει στα παιδιά της ελληνικά. Ως τότε θα είσαι η δασκάλα της καρδιάς τους, της ελληνικής καρδιάς τους. Χαίρομαι που περάσατε όμορφα με …………ένα σωρό αλκοόλ!! χιχιχι
    Καλή ξεκούραση και το ένα σποράκι σε ιδιαίτερο απλά σε κρατά σε προθέρμανση, ναι;
    Καλό καλοκαίρι πια…όπως και αν το έχετε σχεδιάσει
    Με υγεία πρώτα από όλα
    Φιλιά πολλά

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Καλώς την 🙂
      Ξέρεις αυτό που λες με φοβίζει λίγο και εμένα. Το νηπιαγωγείο του ελληνικού Σαββατιανού σχολείου είναι και λίγο… ας το πούμε… μπειμπι πάρκιν, αλλά και μια ευκαιρία να ανάψω τη ελληνική φλογίτσα στις καρδιές των γονιών και των μικρών τους. Τα τελευταία χρόνια έχουμε έναν αρκετά μεγάλο αριθμό νέων μεταναστών από την Ελλάδα. Αυτό ξαναφέρνει την ελληνική ως κύρια γλώσσα επικοινωνίας μέσα στην οικογένεια-σπίτι, έτσι και το επίπεδο της τάξης έχει ανέβει αλλά και έχει φουντώσει η ελπίδα καθώς βλέπουμε μια αύξηση μαθητών στις εγγραφές.
      Δεν είναι εύκολο να κρατήσουμε τα παιδιά μέχρι την έκτη δημοτικού, όμως το προσπαθούμε όλη τη χρονιά με πολύ εργασία, πάθος, ένταση, ε, γι αυτό στο τέλος το χρειαζεται ο οργανισμός μας το…. σωρό αλκοολ χαχαχαχαα
      Όλα ακόμα είναι καλοκαιρινά όνειρα που ακόμα δεν τα έχουν καταφέρει, να γίνουν σχέδια για διάφορους λόγους.
      Έχουμε όμως τη μαγιά, την υγεία μας 🙂
      Καλό καλοκαίρι και σε σένα Άννα μου
      Σε φιλώ 🙂

      Μου αρέσει!

  8. Τώρα πώς έγινε αυτό το περίεργο να νιώσω, όσο διάβαζα το κείμενό σου, μια τόσο μεγάλη νοσταλγία για την Ελλάδα;
    Η Ελλάδα είναι εκεί όπως φαίνεται, φωτεινή και ανεμοδαρμένη τόσο, που με έκανες να νιώσω ολοκληρωτικά ξενιτεμένη.
    Η δύναμη των λέξεων που κατέχεις τόσο καλά Μάνια μου με παρέσυρε στις δικές σου ψυχικές διαδρομές.
    Παρ’ όλα αυτά πιστεύω πως η φετινή χρονιά σου ήταν γεμάτη εμπειρίες πρωτόγνωρες, χαρούμενες και πολύ γλυκιές. Φτιάξε την δική σου Ελλάδα στο Μόντρεαλ με τον τρόπο που εσύ ξέρεις, τον μοναδικό!
    Να περάσεις υπέροχα το υπόλοιπο καλοκαίρι. Ναι γίνεται. Με τόσα ξόρκια που ξέρεις!
    Πολλά γλυκά φιλιά και μια σφιχτή αγκαλιά ()

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. 🙂 Έτσι και αλλιώς είσαι η νεράιδα που δίνεται ολοκληρωτικά σε ό,τι διαβάζει. Άσε που έχεις μάθει να διαβάζεις αυτά που πολλές φορές ούτε και εγώ η Πυθεία τα καταλαβαίνω. χαχαχα
      Η Ελλάδα είναι μέσα μου άλλα με δυσκολεύει λίγο η ποιότητα του οξυγόνου της οσμής, της ακοής, κλπ κλπ.. και η επαφή η αγκαλιά …
      Θα περάσω ένα υπέροχο καλοκαίρι, δεν θα μου ξεφύγει, δεν έχει και επιλογή χαχαχα
      να να είδες??? αυτή η σφιχτή αγκαλιά λεμέεεε !!!!

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s