Αντίο Σκούξη μου :(

Εδώ και αρκετό καιρό ήξερα πως αυτή η σκιά με ακολουθεί. Είναι η συνηθισμένη που ακολουθεί όλους μας. Τις περισσότερες φορές βρίσκεται σε μεγάλη απόσταση, όσο να μην την νιώθουμε. Δεν θέλω να γράφω σε αυτό το εξοχικό του μυαλού μου, σαν να κηρύττω, σε τρίτο πρόσωπο.

Μονολογώ, για αυτή τη σκιά που την βλέπαμε να έρχεται καθώς μιλούσαμε με τον Σπούξη, την περιμέναμε…. πριν μια εβδομάδα διαβάζαμε σε αχνά γράμματα την  ημερομηνία λήξης…

Σάββατο σήμερα, όχι ένα από τα συνηθισμένα της ζωής μου.  Δευτέρα και Τρίτη χώθηκα μέσα στην αίθουσα του σχολείου. Η Στελθ ήταν αποφασισμένη να μην αφήσει ούτε ένα παιχνίδι βρώμικο ή σπασμένο, καθαριότητα, οργάνωση της τάξης, βασική διακόσμηση. Όλες μας την βοηθήσαμε… τι γράφω…, δεν έχουν αξία οι λεπτομέρειες… ίσως αργότερα…

Σάββατο σήμερα, το τρέμουλο της πρώτης μέρας στο σχολείο ήταν εκεί, όμως η εμπειρία των 7 χρόνων, του είχε κλέψει τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Εξάλλου όλα τα είχα στο σάκο μου, νερό, μαρκαδόρους, μα και τον μυστικό μου ξωτικό …. τον Ιπποπόταμο. 

Δύναμη της τάξης, 14 παιδιά και μια η μικρή ξανθιά θεά 15. Θαύμασα σήμερα την μικρή θεά που  με συνοπτικές διαδικασίες, έκλεψε την εμπιστοσύνη του μπαμπά και της μαμάς, σκότωσε το μικρό τερατάκι της αγωνίας στα μάτια των σπορακίων, έγινε φίλη με όλα όλα τα παιδάκια και το πιο σημαντικό φωτίστηκε όλη η αίθουσα από το γέλιο τους….. Ξεκινά το τραινάκι για την Αλφαβητοχώρα

Θολή βγήκε … θέλει επεξεργασία, μήπως να προσπαθήσω να την φτιάξω λίγο … 

Το έχεις καταλάβει  Στελθ πως αποφεύγεις να δώσεις εντολή στο κέρσορα … μην αναβοσβήνεις κέρσορα μου … γράψε…

Πέθανε ο Σκούξης. Συνέβη σήμερα Σάββατο 15 Σεπτεμβρίου στις 12 και κάτι το μεσημέρι. Τρεις ώρες αργότερα, μάζευα τα πράγματα μου με την σιγουριά της έμπειρης, μόλις είχαμε τελειώσει την συνάντηση των διδασκάλων, είδα το όνομα του Σπούξη στην οθόνη του κινητού… και η μαύρη σκιά  φώτισε την ματιά μου … Λίγες στιγμές αργότερα η καμπίνα του αυτοκινήτου γέμισε με όλες τις εικόνες από τις περιγραφές του μεγάλου ξαδέλφου. Το παλιό παλτό, εγώ και η φωνή του Σπούξη!

Τι πετώ και τι κρατώ και το φέρνω εδώ, να το ‘χω να το κυττώ ….

Στις τελευταίες του στιγμές άκουσε από το στόμα του Σπούξη, το όνομά μου και πως τον σκέφτομαι. Ο μεγάλος αδελφός είδε τον μικρό του αδελφό νεκρό, με τα μάτια κλειστά και τα χέρια στο στήθος, μάταια αναζητούσε μια κίνηση έστω και ελάχιστη που θα πρόδιδε την ύπαρξη αναπνοής…

Κανονίσαμε ραντεβού να μεθύσουμε….

και η Στέλθ ζήτησε από την Σούζαν να προσέχει το μικρό Σπούξη μιας και αυτός χρόνια τώρα φροντίζει για οοολους τους άλλους.

Περίεργη που είναι αυτή η σκιά, συστατικό της ζωής θα μου πεις και θα σου απαντήσω κόντρα … νιώθω ευλογημένη που κολυμπήσαμε και οι τρεις με βροχή στη λίμνη τότε …. τρία ξαδέλφια με αρκετές άσπρες τρίχες … μα πάντα παιδιά …

 

Αντίο Σπούξη …αιώνια μνήμη

Καληνύχτα ….

21 σκέψεις σχετικά με το “Αντίο Σκούξη μου :(

  1. Υποκλίνομαι με σεβασμό και συγκίνηση στον λατρεμένο σας Σκούξη.
    Τα πιο θερμά μου συλλυπητήρια για τη φυγή του, την πρόωρη και προφανώς την άδικη.
    Μέσα από τις δικές σου περιγραφές και αναφορές έγινα και εγώ κοινωνός της κατάβασης του Σκούξη.
    Ποτέ δεν μπορώ να τα αποδεχτώ αυτά. Μου φαντάζουν τόσο άδικα.
    Απ την άλλη ο χαμός του ήρθε, κοίτα να δεις τώρα, με το άνοιγμα της νέας χρονιάς.
    Τα 14 καινούργια Σπουργίτια, ενώθηκαν στο πρώτο τους πέταγμα με την μεγάλη Σπουργομάνα για να τα καθοδηγήσει στα νέα τους βήματα.
    Μια ζωή έφυγε, 14 άλλες κοντά σου σε κοιτούν στα μάτια, συντονίζονται με τα όνειρά σου και τις κατευθύνσεις που τους δίνεις.
    Αχ βρε ζωή με αυτές σου τις αντιθέσεις, αχ.
    Να πω να ζήσετε να τον θυμόσαστε και να ευχηθώ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ απ την καρδιά μου.

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Πάει ο Άκης μου Γιάννη.
      «Αχ βρε ζωή», όπως λες και εσύ και ίσως θα ταίριαζε περισσότερο ως τίτλος, γιατί να…. αν δεν είχα έρθει σε αυτή την ήπειρο δεν θα τον είχα ξαναδεί μετά από 30 χρόνια, δεν θα μας είχε δοθεί η ευκαιρία να κολυμπήσουμε στην λίμνη να πιούμε, να φάμε, να καπνίσουμε, να γελάσουμε, να δούμε να βαφτίζεται το «εγγονάκι» μας… να τον αγαπήσω και πάλι όπως αγαπιούνται μεταξύ τους τα ξαδέλφια.
      Το ίδιο και με αυτή τη θέση, της δασκαλίτσας …
      Αχ αυτή η ήπειρος που ήρθα… τόσα μου στερεί… τόσα μου δίνει
      να σαι καλά, γερός και δυνατός

      Αρέσει σε 2 άτομα

      1. Λυπάμαι, πραγματικά κορίτσι μου. Δεν ξέρω τι άλλο να πω. Κάθε άνθρωπος που φεύγει αφήνει το δικό αναπλήρωτο κενό. Αυτή είναι η αλήθεια. Κράτα τις όμορφες αυτές στιγμές που είναι μοναδικές.
        Καλή βδομάδα να έχεις.

        Αρέσει σε 1 άτομο

  2. Μάνια μου τα συλλυπητήρια μου. Να είστε καλά όλοι, να τον θυμάστε. Όσο κρατάμε τους ανθρώπους που αγαπάμε στη καρδιά μας, δεν φεύγουν ποτέ λένε και το πιστεύω.
    Σου στέλνω μια μεγάλη αγκαλιά!

    Αρέσει σε 2 άτομα

  3. Δεν είμαι καλή στον πόνο γιατί καμιά λέξη δεν μπορεί να παρηγορήσει…
    Το ξόρκι σου, να τον συνοδεύει και να σου δίνει δύναμη να χαμογελάς μαζί με τον ιπποπόταμο σου…

    το ξόρκι

    Ενα ξωτικό γράπωσε το όγδοο κλωνάρι
    κρότος πόνος σε κάθε στιγμή
    Παίρνω φύκια από την θάλασσα
    με νυχτικό σφιχτά τα δένω στην ελπίδα
    το κλωνάρι να θρέψει
    στην λίμνη συνέβη, δεν θέλω να είναι αλλιώς,
    στην λίμνη το ξωτικό να ανήκει

    Πολλά τα ΑΦιλάκια καρδιάς μαζί με την αγάπη μου… ❤

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Αγαπημένη μου Μαγισσούλα καταλαβαίνω απόλυτα αυτά που μου γράφεις, περισσότερο γιατί γνωρίζω πως όσοι έχουν γνωρίσει αυτόν τον ξεχωριστό πόνο, γνωρίζουν και πως δεν υπάρχουν λέξεις παρηγοριάς. Υπάρχει όμως η γλύκα που δηλώνει η παρουσία και γι αυτό πραγματικά να είσαι καλά
      Καληνύχτα Μαγισσούλα και συγγνώμη που άργησα να απαντήσω στην τόσο γλυκιά παρουσία σου με αυτό το σχόλιο
      Φιλί 🙂

      Αρέσει σε 1 άτομο

  4. Καλό του ταξίδι…
    Όμως λες και ένα ευχαριστώ στη ζωή που σου δόθηκε η ευκαιρία να ζήσεις μαζί του όσα δεν έζησες χρόνια μακριά του.
    Και οι θύμισες κρατούν ζωντανά δίπλα μας αυτούς που έφυγαν. Και αν ξεθωριάσουν με το χρόνο τα χρώματα, η αγάπη ξέρει να βάφει όμορφα ξανά και ξανά.
    Καλή σχολική χρονια με κουράγιο και δύναμη και στα καλά και στα κακά

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στη ζωή που τα έφερε έτσι για να προλάβω να ζήσω αυτές τις στιγμές μαζί του και να τις κρατήσω Φυλαχτό !
      Αννα μου γέμισα μπαταρίες και είμαι πανέτοιμη για την νέα σχολική χρονιά
      Να σαι καλά καληνύχτα και φιλί 🙂

      Μου αρέσει!

  5. Τα θερμά μου συλληπτήρια …δεν ξέρω τι άλλο να σου πω όμως σου στέλνω μια μεγάλη αγκαλιά να κουρνιάσεις λιγάκι αν θες. Να είσαι καλά και να τον θυμάσαι, δύσκολες ώρες για περισσότερα λόγια. Φιλιά πολλά !!!!!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Οι αγκαλιές είναι το καλύτερο μου πόσο μάλλον από ανθρώπους που τις έζησα από κοντά, αγκαλιές όπως η δική σου Έλενα μου !!!
      Να σαι καλά σε ευχαριστώ για την γλυκιά σου παρουσία εδώ στο εξοχικό του μυαλού μου 🙂
      Φιλί !!!!

      Μου αρέσει!

  6. Χαίρετε, χαίρετε.

    Πέταξα με λαχτάρα στο Μόντρεαλ και η σκιά μου έκοψε τη φόρα.
    Θέλω να κρατήσω το μπάνιο στη βροχή, στη λίμνη, μαζί με αγαπημένους ανθρώπους. Εκεί, σε τέτοιες στιγμές, αρπάζουμε κομμάτια απ’ το χρόνο, από τη ζωή, τα χώνουμε στις τσέπες μας, στο σπίτι μας, στα συρτάρια μας, στις αποθήκες μας, στα αρχεία του υπολογιστή μας, όπου βρούμε, τέλος πάντων, και όταν συναντηθούμε με τη σκιά, με όση αδυναμία κι αν έχουμε απέναντί της, έχουμε λόγο να κρατάμε την καρδιά μας ζεστή.

    Πολλά φιλιά

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Χαίρετε 🙂
      Εδώ και αρκετό καιρό παρακολουθώ, τολμώ να πω ζηλεύοντας λίγο, τους ιστότοπους που φιλοξενούν τους σχολιασμούς σου. Έχουν μια ξεχωριστή καθαρότητα σκέψης (ανδρική χαχα δεν κυκλοφορούν πολλά σερνικά στις μπλογκογειτονιές, συλλεκτικά κομμάτια είστε εσείς και η καθαρή σας σκέψη χαχαχα) , με μια μοναδική πινελιά χιούμορ- ευδιαθεσίας – που ζωγραφίζει ένα χαμόγελο αισιοδοξίας.
      Καλώς ήρθες στην χαρτόκουτα του μυαλού μου, ένα ημερολόγιο που κρατώ από το 2007 και που όπως και όλα τα ημερολόγια, φωτογραφικά αλμπουμ κλπ… κλέβει και αιχμαλωτίζει στιγμές.
      Η στιγμή (η εγγραφή ) δεν θα μπορούσε να είναι η καλύτερη γιατί … γιατί ζωγράφισε στο βλέμμα μου ένα χαμόγελο …αυτό της χαράς μου που είναι ίδιο με την δική σου χαρά που έφτασες μέχρι τη χαρτόκουτα μου … Ένα τέτοιο χαμόγελο χαράς σχηματίστηκε και την πρώτη φορά που κολύμπησα σε λίμνη, πες σα μικρό παιδί και έτσι όπως τα ξαδέλφια μόνο ξέρουν να παίζουν. Θα ήθελα ξανά και ξανά και πάλι και πάλι … «γιατί δεν με κρατά ότι θυμάμαι και κάνεις δεν ζει με χθεσινό φιλί»

      )Σημείωση: Θα θεωρηθεί ένα μικρό θαύμα αν κατάλαβες τι έγραψα σε αυτό το σχόλιο, μιας και εγώ δεν είμαι σίγουρη αν κατάλαβα.)
      Φιλί 🙂

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s